کاوش انگیزه برای مشارکت در به اشتراکگذاری دانش درونسازمانی
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت دولتی، دانشگاه پیامنور، تهران، ایران
2 کارشناسیارشد مدیریت دولتی، دانشگاه پیامنور، تهران، ایران
3 استادیار، گروه مدیریت دولتی، دانشگاه پیامنور، تهران، ایران
doi
10.22054/jks.2024.76163.1618چکیده
هدف پژوهش حاضر کاوش انگیزه برای مشارکت در به اشتراکگذاری دانش درونسازمانی بود که بر اساس پارادایم تفسیری و با رویکرد کاربردی توسعهای بهصورت کیفی انجام شد و برای جمعآوری دادهها از مصاحبههای نیمه ساختاریافته استفاده شد. جامعه آماری این پژوهش، اعضای هیئتعلمی دانشگاه پیامنور بودند که 16 نفر بهصورت هدفمند بر اساس معیارهایی انتخاب شدند. روایی و پایایی دادههای بهدستآمده از مصاحبهها با استفاده از معیارهای مقبولیت و قابلیت تائید و باز آزمون بررسی شد. تجزیهوتحلیل دادهها با استفاده از روش دادهبنیاد و فرایند کدگذاری در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام شد. کدگذاریها در هر سه مرحله تشریح و مدل انگیزه به اشتراکگذاری دانش درونسازمانی برای اعضای هیئتعلمی دانشگاه پیامنور بر اساس روش دادهبنیاد ترسیم شد. یافتههای پژوهش نشان داد که چهار مقوله همراستایی راهبردی اشتراک دانش، عوامل مدیریتی، عوامل فردی و ایجاد محتوا عوامل تأثیرگذار در انگیزة اشتراکگذاری دانش بوده؛ همچنین، محیط اشتراک، جنبههای آموزشی، ارزیابی، مسائل فنی، زیرساخت و مسائل اطلاعاتی، عوامل اصلی زمینهای هستند و دو مقوله عوامل شخصیتی اعضا و بیثباتی فرهنگ سازمانی بهعنوان مقولههای مداخلهگر شناسایی شدند و راهبردهای این پژوهش شامل چهار عامل تحول، رشدگرایی، بافت سازمانی و راهبردهای سازمانی است و بخش آخر مدل پژوهش، شامل پویایی سازمانی، پیامدهای اجتماعی، توسعه عوامل ساختاری و ایجاد سازمان یادگیرنده بهعنوان پیامدهای ارتقای انگیزة اشتراکگذاری دانش در میان اعضای هیئتعلمی دانشگاه پیامنور شناسایی شدند.