رتبهبندی استانهای کشور از منظر شاخصهای اقتصاد دانشبنیان
نویسندگان
1 کارشناس ارشد اقتصاد، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه شهید باهنر کرمان Nirani303@gmail.com
2 دانشجوی دکتری اقتصاد، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه شهید باهنر کرمان
3 استاد گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان
doi
چکیده
هدف از این مقاله بررسی جایگاه و مقایسه استانهای کشور از نظر شاخصهای اقتصاد دانشبنیان است که میتواند در شناخت، ارزیابی و بهبود وضعیت این استانها کمک کند. مقاله درصدد پاسخگویی به این سوال است که وضعیت اقتصاد دانش بنیان در بین استان های کشور چگونه است؟ برای این منظور از 20 شاخص اقتصاد دانشبنیان در قالب 5 مؤلفه برای بررسی وضعیت موجود استفاده شده است. ابتدا شاخصها از روش آنتروپی شانون وزندهی شدند و سپس استانها به تفکیک در پنج مؤلفه زیرساخت فناوری اطلاعات و ارتباطات، آموزش و منابع انسانی، رژیمهای نهادی و اقتصادی، تحقیق و توسعه و عملکردی و همینطور بر اساس مجموعهای از تمام مؤلفههای مذکور با استفاده از مدل تاپسیس رتبهبندی شدند. نتایج به دست آمده بیانگر این است که استان تهران با اختلاف زیاد در رتبه اول قرار دارد و پس از آن استانهای اصفهان، قم و البرز در رتبههای دوم تا چهارم هستند. از طرف دیگر سه استان سیستان و بلوچستان، خراسان شمالی و کهگیلویه و بویراحمد در رتبههای آخر قرار دارند. با توجه به نتایج به دست آمده در محاسبه عوامل و شاخصهای اقتصاد دانشبنیان، نیاز به توجه ویژه برنامهریزان و تصمیمگیران استانی و مدیران بخش خصوصی در ارتقاء اقتصاد دانشبنیان و کاهش نابرابریها و عدم تعادلهای فضایی ضروری به نظر میرسد.
