تهیه و بررسی خصوصیات نانوذرات مگنتیت Fe3O4-PEG حامل پاکلی تاکسل روی سلول های سرطانی
نویسندگان
1 گروه شیمی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران
2 گروه زیست شناسی ،واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران
3 گروه زیست شناسی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران.
doi
10.22034/cmr.2025.8530.3308چکیده
هدف از مطالعه حاضر، بررسی تاثیر نانوذرات مغناطیسی اکسید آهن پوشش داده شده با پلی اتیلن گلیکول در سلولهای سرطانی MCF-7و T47D (آدنوکارسینومای پستان) نسبت به داروی پاکلی تاکسل با استفاده از روش MTT میباشد. در این مطالعه، نانوذرات مغناطیسی Fe3O4 به روش پلی ال سنتز شدند سپس پاکلی تاکسل روی نانوذرات مغناطیسی پگیله شده بارگذاری شد. برای اطمینان از اتصال PEG به نانوذرات و بارگیری دارو روی نانوذرات از تکنیک FT-IR استفاده گردید. مقایسه اندازه متوسط و ساختار بلوری نانوذرات توسط میکروسکوپ الکترونی عبوری، روبشی و الگوی پراش اشعه X بررسی شد. اثر سمیت سلولی آنها روی سلول های سرطانی MCF-7 و T47D توسط سنجش MTT مورد ارزیابی قرار گرفت. طبق نتایج FT-IR حضور باندهای O-H و C-H در پیک cm-1 3392 و cm-1 2927 اتصال PEG به نانوذرات را تایید کرد. الگوی XRD ساختار اسپینل مکعبی نانوذرات مگنتیت پگیله شده حامل دارو با متوسط 12 نانومتر را نشان داد. مقادیر IC50 در تیمار 24 و 28 ساعته با نانوذرات پگیله شده حامل دارو، برای سلول های رده MCF-7 به ترتیب 24 و 16 میکروگرم و برای سلول های رده T47D به ترتیب 31 و 21 میکروگرم تعیین شدند (p<0.05). نتایج نشان داد که پگیله کردن نانوذرات مغناطیسی برای افزایش اثر داروی پاکلی تاکسل بر سلول های سرطانی MCF-7 و T47D می تواند مفید باشد. همچنین سلولهای رده ی T47D مقاومت نسبتاّ بالاتری نسبت به سلولهای ردهیMCF-7 داشتند.