بررسی تغییرات بافتی آبشش در لاروهای تازه تفریخ شده ماهی قزلآلای رنگینکمان (Oncorhynchus mykiss) متعاقب تجویز غلظتهای مختلف نانو ذرات نقره
نویسندگان
1 دانشیار، گروه علوم پایه دانشکده پیرادامپزشکی، دانشگاه ایلام
2 دانشجوی دکتری بافتشناسی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شیراز، شیراز
3 دانشجوی کارشناسی ارشد بافتشناسی،دانشکده منابع طبیعی و علوم دریا، دانشگاه تربیت مدرس، نور
4 دانشیار، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریا، دانشگاه تربیت مدرس، نور
doi
چکیده
چکیده پژوهش حاضر به بررسی تغییرات بافتی آبشش در لارو ماهی قزلآلای رنگینکمان متعاقب تجویز نانو ذرات نقره به روش مستقیم (نانو ذرات نقره به صورت کلوئید) و غیرمستقیم (به صورت فیلتر زئولیت پوشش یافته توسط نانو ذرات نقره) می پردازد. 300 قطعه لارو تازه تفریخ شده به صورت تصادفی به شش گروه مساوی تقسیم و به ترتیب در معرض کلوئید نانو ذرات نقره با غلظتهای 015/0، 031/0، 062/0 ، 125/0، 25/0 و 5/0 ppm و در مدت زمان 25 روز قرار گرفت. در روش غیرمستقیم50 قطعه لارو در انکوباتور مجهز به فیلتر زئولیت پوشش یافته توسط 5/0 درصد نانو ذرات نقره قرار گرفت. 50 قطعه لارو در انکوباتور فاقد هرگونه مواد افزودنی به عنوان گروه شاهد قرار گرفت. در روزهای 4، 8، 12 و 25 از دوره آزمایش، مقاطع بافتی آبشش تهیه و به روش هماتوکسیلین- ائوزین رنگآمیزی و تغییرات بافتی با میکروسکوپ نوری به صورت کیفی و کمی مطالعه شد. تماس مستقیم با دوز 062/0 نانو ذرات نقره موجب بروز آسیبهای بافتی شامل آنوریسم در تیغههای ثانویه آبششی، هیپرپلازی بافت پوششی تیغههای آبششی، پیچ خوردگی و به هم چسبیدگی تیغههای آبشش، ادم و تغییر بافت پوششی سطح تیغههای آبششی شد. همچنین با افزایش میزان غلظت نانو ذرات نقره، میانگین قطر لاملا و فیلامنت نسبت به گروه شاهد افزایش معنیداری یافت (05/0>P). بر اساس این مطالعه در صورت بهکارگیری نانو ذرات نقره به عنوان یک ماده ضدعفونی کننده در لارو ماهی قزلآلای رنگین کمان بهتر است از انکوباتور مجهز به فیلتر زئولیت استفاده گردد.