تأثیر مدیریت بهینه منابع آبی بر توسعه گردشگری مطالعه موردی جزیره کیش
نویسندگان
1 کارشناس ارشد مدیریت جهانگردی (برنامهریزی توسعه)، دانشکده گردشگری، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران
doi
10.22034/jgeoq.2025.562085.4372چکیده
این پژوهش به بررسی تأثیر مدیریت بهینه منابع آبی بر توسعه گردشگری جزیره کیش میپردازد و رابطه میان اجرای سیاستهای مصرف بهینه آب، عملکرد زیرساختها و فناوریهای مرتبط با تأمین و بازیافت آب با شاخصهای توسعه گردشگری شامل کیفیت خدمات و رضایت گردشگران را تحلیل میکند. این مطالعه با رویکرد کمی و توصیفی-تحلیلی طراحی شد و دادهها از طریق پرسشنامهای استاندارد از ۱۷۰ نفر شامل ۱۳۰ گردشگر و ۴۰ فعال بخش گردشگری جمعآوری شد. روایی ابزار از طریق نظر کارشناسان مدیریت منابع آب و گردشگری تأیید و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ مورد ارزیابی قرار گرفت. تحلیلها نشان دادند که مدیریت بهینه منابع آبی رابطهای مثبت و معنادار با توسعه گردشگری دارد و بهطور مستقیم رضایت گردشگران را افزایش میدهد. نتایج حاکی از آن است که بهبود کیفیت تأمین آب، دسترسی مستمر و اجرای سیاستهای صرفهجویی و بازیافت، تجربه گردشگران را ارتقا میدهد و میتواند نقش مؤثری در حفظ جذابیت مقصد و افزایش بازدیدهای مجدد داشته باشد. یافتههای این پژوهش بر اهمیت نگاه یکپارچه و راهبردی به مدیریت منابع آب در جزایر کمآب و حساس اکولوژیکی تأکید میکنند و نشان میدهند که سرمایهگذاری در فناوریهای نوین آب، سیاستهای مدیریتی کارآمد و آموزش کارکنان، علاوه بر اثرات زیستمحیطی، میتواند به ارتقای کیفیت خدمات و رضایت گردشگران و در نهایت توسعه پایدار گردشگری منجر شود. این نتایج میتوانند راهنمای سیاستگذاران و مدیران گردشگری در برنامهریزی و تصمیمگیریهای استراتژیک برای حفظ منابع آب و توسعه گردشگری پایدار در جزیره کیش باشند.