توسعه الگوی ساماندهی مجتمعهای مسکونی با تأکید بر پایداری و ابعاد کالبدی-محیطی شهر دوگنبدان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری شهرسازی گروه عمران، معماری و شهرسازی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران
2 استاد یار گروه عمران ،معماری وشهرسازی یاسوج،دانشگاه آزاد اسلامی یاسوج،ایران
3 استادیار گروه مهندسی عمران، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران
4 استادیار گروه مهندسی عمران، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران
doi
10.22034/jgeoq.2025.557679.4361چکیده
دستیابی به توسعه پایدار در شهرها به عنوان یک چالش اساسی مطرح است که مورد توافق تمامی پژوهشگران و محققان شهری قرار دارد. با توجه به رشد سریع شهرنشینی و گسترش افقی شهرها، کمبود زمین و افزایش تقاضا برای مسکن، توجه به ابعاد زیستمحیطی و کالبدی در طراحی مجتمعهای مسکونی ضروری است. در این راستا، پژوهش حاضر به بررسی شهر دوگنبدان، که به عنوان یک قطب صنعتی و مهاجرپذیر شناخته میشود، میپردازد. هدف اصلی این تحقیق ارائه مدلی جدید برای بهبود کیفیت ساخت مجتمعهای مسکونی با تأکید بر مولفههای توسعه پایدار است. سوال کلیدی پژوهش این است که ابعاد و شاخصهای توسعه پایدار چه ارتباطی با ارتقاء کیفیت ساخت مجتمعهای مسکونی دارند. اطلاعات این پژوهش از طریق مطالعات اسنادی، مصاحبهها و پیمایشها جمعآوری شده و جامعه آماری شامل اعضای نظام مهندسی شهر دوگنبدان است. تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزارهای SPSS و PLS نشان میدهد که فرضیات تحقیق از روایی و پایایی مطلوب برخوردار بوده و اکثر آنها تأیید شدهاند. این نتایج بر اهمیت توجه به ابعاد محیطی و کالبدی در طراحی مجتمعهای مسکونی تأکید میکند و میتواند راهگشای تحقق توسعه پایدار در شهر دوگنبدان باشد.
