رابطه بین شایستگی دیجیتالی و عوامل فردی و زمینهای: بررسی معلمان شهر سنندج
نویسندگان
1 دانشیار، گروه علم اطلاعات و دانششناسی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
2 استادیار، گروه علومتربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
3 کارشناسیارشد،گروه تکنولوژی آموزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
10.30473/mrs.2022.63945.1517چکیده
زمینه و هدف: این پژوهش باهدف رابطه بین شایستگی دیجیتالی معلمان شهر سنندج و عوامل فردی و زمینهای صورت پذیرفته است.روششناسی: پژوهش حاضر از نوع همبستگی است و با روش پیمایشی انجام شده است. جامعه آماری این پژوهش شامل معلمان شهر سنندج برابر با 5985 بوده و حجم نمونه در این پژوهش برابر با 342 برآورد شده است، شیوه نمونهگیری در این پژوهش نمونهگیری در دسترس میباشد. جهت تجزیه و تحلیل دادهها و آزمون فرضیههای پژوهش از مدلسازی معادلات ساختاری در نرمافزار لیزرل استفاده شد. یافتهها: یافتههای پژوهش نشان داد که عوامل فردی و عوامل زمینهای بر شایستگی دیجیتال معلمان تأثیر مثبت و معنیداری دارند. با این اوصاف که تأثیر عوامل فردی بیشتر از عوامل زمینهای میباشد. همچنین، مؤلفههای عوامل فردی و مؤلفههای عوامل زمینهای بر شایستگی دیجیتال معلمان تأثیر مثبت و معنیداری دارند.نتایج: بنابراین از آنجا که سواد دیجیتالی به عنوان مهارتهای ساده فناوری اطلاعات و ارتباطات، مانند توانایی خواندن، نوشتن و محاسبه و مهارتهای پیشرفتهتر است میتواند استفاده خلاقانه و انتقادی از ابزارها و رسانههای دیجیتال را ممکن کند. بر این اساس عناصر مهارتهای فنی، مانند سواد و مهارتهای ابزاری یکپایه را تشکیل می دهند، بنابراین گسترش سریع رویکرد شایستگی محور و بهکارگیری آن در برنامههای توسعه کارکنان، بیش از هر چیز، معلول مزایا و فواید بسیاری است که در این رویکرد نهفته است.
