فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

240 جوجه نر سویه راس به سه تیمار با 4 تکرار و 20 جوجه برای هر تکرار تقسیم شدند. 3 تیمار آزمایشی عبارت بودند از: تیمار شاهد که از یک جیره غذایی پایه، 20 میلی‎گرم کوانزیم Q10 در کیلوگرم خوراک، و 40 میلی‎گرم کوانزیم Q10 در کیلوگرم خوراک. جوجه­های مورد آزمایش، برای القای آسیت، در دمای سرد (°C15-10) پرورش یافتند. پرندگان تلف شده به طور روزانه ثبت و برای تشخیص دلیل مرگ تشریح شدند. فعالیت آنزیم‎های گلوتاتیون پراکسیداز (GPX[1])، سوپراکسیددیسموتاز (SOD[2]) پلاسما و کبد، وضعیت کل آنتی‎اکسیدانی پلاسما (TAS[3])، غلظت مالون دی آلدئید (MDA[4]) و نمونه‎گیری از بافت کبد در روزهای 21 و 42 انجام شد. در روز 42، دو جوجه از هر تکرار به طور تصادفی انتخاب و بعد از توزین، کشتار و قلب آنها برداشته و بطن‎ها و بطن راست جدا و شاخص آسیتی (وزن بطن راست به کل بطن­ها) (RV/TV[5]) محاسبه شد. نتایج نشان داد، 40 میلی‎گرم کوانزیم Q10، سبب کاهش غلظت MDA و افزایش فعالیت GPX در پلاسما شد. نسبت RV/TV در روز 42 و میزان تلفات ناشی از آسیت نیز در تیمار حاوی 40 میلی‎گرم کوانزیم Q10،به طور معنی‎داری کمتر از تیمار شاهد بود (05/0 (PP> . * نویسنده مسئول:                   E-mail: fathi_mokhtar@yahoo.com [1]. Glutathione Peroxidase ( GPX) [2]. Super Oxide Dismutase(SOD) [3]. Total Antioxidant Status(TAS) [4]. Malondialdehyde (MDA)  [5]. Right Ventricle /Total Ventricle (RV/TV)