فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

عوامل ضد رگ زایی اثر داروهای سیتوتوکسیک را بهبود می بخشند. در این مطالعه، اثر و مکانیسم عمل ضد سرطانی یک پپتید ضدرگ زایی، که به طور اختصاصی به گیرنده های VEGFR1 و VEGFR2 متصل شده و مسیر پیام رسانی آنها را سرکوب می نماید، به صورت درمان ترکیبی با داروی پکلی تاکسل بررسی می شود. مدل توموری مورد استفاده کارسینومای پستان القا شده توسط رده سلولی موشی 4T1 بوده است. موش های توموری از روز چهاردهم تا سی ام پس از ایمپلنت تومور با پکلی تاکسل، پکلی تاکسل بعلاوه پپتید (بنام VGB3) و PBS بعنوان گروه کنترل به صورت درون وریدی تیمار شدند (n=6). در نتیجه تیمارها پکلی تاکسل به طور موثری رشد تومورها را مهار نمود و میزان مهار در تیمار ترکیبی با پکلی تاکسل بعلاوه پپتید بهبود یافت. بررسی مکانیسم اثر بخشی تیمارها با روش ایمونوهیستوشیمی و با استفاده از آنتی بادی های علیه Ki67 (مارکر تکثیر سلول های تومور)، Cyclin D1 و CDK4 (مارکرهای چرخه سلولی)، P53 و Bcl2 (مارکرهای آپوپتوز) و E-Cadherin و Vimentin (مارکرهای متاستاز) نشان داد که در بافت تومور درمان ترکیبی به طور موثرتری تکثیر سلولهای تومور و چرخه سلولی را مهار نمود، القای آپوپتوز را موجب شد و میزان تمایل به متاستاز را کاهش داد. بنابراین نتایج، درمان ترکیبی داروی سیتوتوکسیک پکلی تاکسل همراه با پپتید ضد رگ زایی از درمان تنها با داروی شیمی درمانی موثرتر است و تاثیرگذاری بیشتر مربوط به مهار چرخه سلولی و تکثیر، القای آپوپتوز و مهار متاستاز موجب تقویت اثربخشی دارو در تومور است.