بررسی سیاست جمهوری اسلامی ایران در قبال عراق جدید (2015-2003)
نویسندگان
1 ـ دانشیار علوم سیاسی، دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)، قزوین
2 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم سیاسی، دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)، قزوین
doi
چکیده
در پژوهش حاضر سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در عراق پس از صدام مورد مطالعه قرار میگیرد. با حمله آمریکا و متحدانش به عراق در سال 2003م، رژیم بعث عراق سرنگون گردید و عراق جدیدی با ساختار سیاسی نوینی شکل گرفت. با تغییر ساخت قدرت و حکومت عراق، زمینۀ حضور و نفوذ بازیگران منطقه ای از جمله ایران در این کشور فراهم شد و این پرسش مطرح می شود که جمهوری اسلامی ایران چه سیاستی را در قبال عراق پس از صدام اتخاذ کرده است و در پی کسب چه اهدافی میباشد؟ یافته های مقاله حاضر که برای پیشبرد مباحث خویش از روش ترکیبیِ توصیفی – تحلیلی بهره گرفته است حاکی از آن است که سیاست جمهوری اسلامی ایران در عراق پس از صدام بر مبنای همکاری و ائتلاف بوده است، به این معنا که جمهوری اسلامی ایران در راستای افزایش گستره نفوذ خود و کاهش تهدیدات ناشی از تحولات عراق بر امنیت ملی خود، بر تحکیم و تثبیت جایگاه شیعیان در ساختار سیاسی عراق و تقویت دولت مرکزی آن کشور تأکید کرده و میکند.
