فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

آنریم اندو-4،1-بتا-دی-گلوکاناز مقاوم به حرارت که به عنوان آنزیم چگالی‌انداز در تجزیه سلولز شناخته می‌شود، یکی از ‏آنزیم‌های پرکاربرد در صنعت به شمار می‌آید. در این پژوهش، پایداری حرارتی آنزیم اندو-4،1-بتا-دی-گلوکاناز حاصل از ‏باسیلوس سویه ‏AGh1‎‏ که از چشمه آبگرم استان اردبیل جداسازی شده بود، بررسی شد. سپس تولید آنزیم طی دو ‏مرحله بهینه سازی گردید. نخست، سبوس برنج و عصاره مخمر به عنوان عوامل اثر گذار بر تولید آنزیم توسط آزمون‌ ‏پلکت- برمن، تعیین و سپس ‏‎ ‎محیط کشت با روش سطح پاسخ بهینه‌سازی شد. مقدار بهینه این دو منبع اثر گذار بر ‏تولید آنزیم شامل به‌ترتیب 8/58 و 87/14 گرم در لیتر مشخص شد. آنزیم در دمای 60 درجه سانتی‌گراد و ‏pH‏ 6 الی ‏‏10 ، 83 الی 94 درصد پایداری خود را حفظ کرد. دما و ‏pH‏ بهینه برای فعالیت آنزیم به ترتیب 70 درجه سانتی‌گراد و ‏‏6/5 بود. در این شرایط فعالیت آنزیم 12/0 ± 16/10 میکرومول در دقیقه در میلی‌لیتر بود. در این پژوهش مشخص شد ‏که باکتری باسیلوس سویه ‏AGh1‎‏ توان تولید آنزیم اندو-4،1-بتا-دی-گلوکاناز با فعالیت نسبتاً مناسب با استفاده از ‏ماده اولیه سبوس برنج به عنوان پسماند صنایع کشاورزی و ارزان دارد. با توجه به فعالیت مطلوب و خصوصیت مقاومت ‏حرارتی آنزیم در دامنه وسیع ‏pH، آنزیم تولیدی به عنوان آنزیمی با پتانسیل کاربرد بالا معرفی شد که نیازمند مطالعات ‏تکمیلی است.‏