فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در تحقیق حاضر، یک حسگر زیستی با استفاده از آنزیم گلوکز اکسیداز، جهت اندازه‌گیری میزان گلوکز موجود در خون بیماران دیابتی ساخته شد. حسگر‌ زیستی تولید شده از نوع آمپرومتریک بوده و در آن به‌ترتیب از پلی‌آنیلین و نانوذرات نقره به‌عنوان تثبیت‌کننده‌ی آنزیم و افزایش‌دهنده حساسیت حسگر زیستی بهره گرفته شد. مشخصات نمونه تهیه شده، توسط میکروسکوپ الکترونی روبشی و آنالیز EDS مورد بررسی قرار گرفت. مطالعات ساختارشناسی نشان داد که لایه نانوکامپوزیتی پلی-آنیلین/نانوذرات نقره، به‌طور یکنواختی سطح آنزیم را پوشانده است. در شرایط ارزیابی آزمایشگاهی، در محدوده غلظت mg/dl‌ 160-60، خطیت قابل‌قبولی با حساسیت nA.dl /mg 38/1 ‌و پاسخ زمانی 8 ثانیه حاصل شد. همچنین خروجی حسگر زیستی برای نمونه واقعی خون در دمای C ° ‌‌20-35 و محدوده غلظت گلوکز mg/dl‌160-70، کاملاً خطی همراه با حساسیت nA.dl /mg 6/1 بود که نسبت به نمونه‌های پیشین بهبود 14 درصدی ‌داشت. براساس آنالیزهای آماری، خروجی جریان الکتریکی برای این حسگر زیستی مستقل از فاکتورهای دما و نیز pH خون بوده که نشان می‌دهد حسگر زیستی طراحی شده با موفقیت می‌تواند در موارد کلینیکی نیز به‌کار گرفته شود.