بررسی اثر شوری بر عملکرد رشد، متغیرهای خونی وسلولهای کلرایدی آبشش ماهی قزلآلای رنگینکمان(Oncorhynchus mykiss)
نویسندگان
1 دانشیار گروه شیلات و تکثیر و پرورش آبزیان، دانشکده کشاورزی و منابع دانشگاه خلیج فارس بوشهر.
2 کارشناس ارشد گروه شیلات و تکثیر و پرورش آبزیان، دانشکده کشاورزی و منابع دانشگاه خلیج فارس بوشهر ،
3 استادیار گروه بیولوژی دریا، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر،
4 کارشناس ارشد گروه شیلات و تکثیر و پرورش آبزیان، دانشکده کشاورزی و منابع دانشگاه خلیج فارس بوشهر،
5 استادیار و عضو هیئت علمی پژوهشکده میگو بوشهر
doi
چکیده
هدف از این مطالعه ارزیابی اثر سازگاری به شوری ماهی قزلآلای رنگینکمان، بر برخی از فاکتورهای رشد، خونی و تغییرات سلولهای کلرایدی آبشش در طول 60 روز بود. ماهیان انتخابی به 4 تیمار که شامل تیمار شاهد، تیمار شوری 15، 20 و 25 گرم در لیتر بودند تقسیم شدند. نتایج حاصل نشان داد که افزایش شوری موجب کاهش رشد، رشد روزانه و ضریب رشد ویژه و افزایش ضریب تبدیل غذایی گردید (05/0p<). در روز 60 خونگیری از ماهیان انجام گرفت. کاهش تعداد لنفوسیت در تیمارهای شوری 20 گرم در لیتر (52/2±66/73)، شوری 15 گرم در لیتر (51/3±33/76) نسبت به تیمار آب شیرین مشاهده شد که اختلاف معنیداری با تیمار آب شیرین داشت (05/0P<). برای بررسی اندازه و تراکم سلولهای کلرایدی، مقاطع بافتی با استفاده از رنگآمیزی ائوزین- هماتوکسیلین در طول مدت تحقیق (روزهای 7، 15، 30، 45 و 60) انجام شد. نتایج نشان داد که جایگاه این سلولها در ماهی قزلآلای رنگینکمان اکثراً بر روی قاعده فیلامنتها است و کمتر بر روی لاملا شناسایی شدند. نتایج نشان داد که قرارگیری ماهیان در شوری 15 و 25 گرم در لیتر به ترتیب موجب افزایش 70% و 100% فراوانی سلولهای کلرایدی نسبت یه تیمار شاهد شد (05/0P<). یافتههای این تحقیق نشان داد که یکی از راهکارهای ماهی قزلآلای رنگینکمان در مقابله با تنش شوری سازگار شدن از طریق تغییر در فراوانی و اندازه سلولهای کلرایدی میباشد. مواجهه با شوری موجب کاهش جمعیت لنفوسیتی قزلآلا شده که در نتیجه موجب کاهش مقاومت ماهی در برابر استرسهای محیطی و عوامل بیماری زا گردید.