مهار سمیّت کورکومین با پپتید نفوذگر سلولی تتراآرژنین-تتراتیروزین روی سلولهای رده Jurkat T-cell
نویسندگان
1 گروه مهندسی زیست فرآیند، پژوهشکده صنعت و محیط زیست، پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیست فناوری، تهران
2 گروه زیست فناوری سامانه ای، پژوهشکده صنعت و محیط زیست، پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیست فناوری
3 گروه مهندسی زیست فرآیند، پژوهشکده صنعت و محیط زیست، پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیست فناوری، تهران
4 گروه مهندسی زیست فرآیند، پژوهشکده صنعت و محیط زیست، پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیست فناوری، تهران
doi
10.22034/cmr.2024.8438.3299چکیده
کورکومین عضوی از خانواده کورکومینوئیدها و مهمترین ترکیب فعال در زردچوبه میباشد. کورکومین با وجود فواید درمانی و زیستی گسترده، به دلیل ویژگی آبگریزی و در نتیجه حلالیت پایین اغلب نمیتواند یک عامل درمانی موثر باشد و استفاده از آن با محدودیت همراه است. به منظور غلبه بر این موضوع پپتید آمفیپاتیک نفوذگر سلولی با توالی FAM-YYYYRRRR در مطالعه متاخری توسط روش سنتز در فاز جامد تهیه گردید و به منظور خالصسازی پپتید از روش RP-HPLC استفاده شد. تتراتیروزین به عنوان بخش آبگریز پپتید به کورکومین متّصل میشود در حالی که تتراآرژنین با دارا بودن چهار بار مثبت بخش هیدروفیل پپتید است و انحلالپذیری کمپلکس پپتید/کورکومین و متعاقباً نفوذپذیری سلولی آن را افزایش میدهد. ساختار سهبعدی پپتید مذکور در PEP-FOLD-4 طراحی و برهمکنش پپتید-کورکومین در MVD v.6 بررسی شد که نشان دهنده امتیاز مناسب 4/108- میباشد. اتّصال پپتید به کورکومین به صورت طیفسنجی با رسم منحنی ایزوترم اتّصال و توسط نرم افزار OriginLab محاسبه گردید و ثابت اتّصال پپتید به کورکومین معادل M-1 105×3 گزارش میشود. اثر سمیّت کورکومین به تنهایی و کمپلکس پپتید/کورکومین به صورت مجزا روی سلولهای Jurkat T-cell توسط تست MTT سنجیده شد و نشان داد که سمیّت پپتید در کمپلکس با کورکومین به طور معنی داری روی سلولها کاهش مییابد. لذا پپتید در اتّصال با کورکومین از سلولهای T محافظت میکند.