مدل یابی وضعیت تنبلی اجتماعی در دوران قبل و بعد از شیوع ویروس کرونا بر حسب دوراهی اجتماعی در بین کاربران شبکه اجتماعی اینستاگرام

نویسندگان

1 استادیار گروه جامعه شناسی ، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

2 گروه حسابداری، واحد مسجدسلیمان، دانشگاه آزاد اسلامی، مسجدسلیمان، ایران

3 دکتری جامعه شناسی و پژوهشگر حوزه اعتیاد ستاد مبارزه با مواد مخدر

doi
10.22034/scm.2025.387790.1592
چکیده

هدف تحقیق حاضر مدل یابی وضعیت تنبلی اجتماعی در دوران قبل و بعد از شیوع ویروس کرونا بر حسب دوراهی اجتماعی در بین کاربران شبکه اجتماعی اینستاگرام است. این تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجراء توصیفی است. ابزار جمع آوری اطلاعات پرسشنامة الکترونیکی محقق ساخته است. جهت سنجش اعتبار پرسشنامه از شاخص روایی سازه در راستای تحلیل عاملی ساختاری استفاده شد. جامعه آماری کاربران فعال در شبکه اجتماعی اینستاگرام، در یک نمونه آماری(مرتبه سوم)، 388 نفری با معیار سنی 18-50 ساله با روش هدفمند استفاده گردید. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون هایی نظیر: رگرسیون لجستیک، تحلیل تشخیصی، واریانس و کواریانس چند متغیره و تحلیل معادلات ساختاری با استفاده از نرم افرار هایSPSS-24 و PLS-SAMART-3 استفاده شد. یافته های تحقیق بیانگر آن است که متغیر تنبلی اجتماعی پس از شیوع کرونا، بیشترین همبستگی را با متغیر تنبلی اجتماعی دارد . همچنین ضرایب مسیر و اثرات کل نشان دهنده رابطه علی خطی، شدت و جهت این رابطه با متغیر دوراهی اجتماعی است. تحلیل واریانس و کواریانس چندمتغیره، نیز نشان داد که اثرات عوامل محیطی، فرهنگی، طبیعی و سایبری تنبلی اجتماعی قبل و بعد از شیوع ویروس کرونا بر متغیر دوراهی اجتماعی متفاوت است. وضعیت تنبلی اجتماعی، نشان داد که بیشترین تفاوت معنادار بین نمرات دوراهی اجتماعی و تنبلی اجتماعی بعد از شیوع ویروس کرونا است و همبستگی بین ابعاد تنبلی اجتماعی در تمامی ابعاد شخصیتی، محیطی، فرهنگی و سایبری معنا دار است.