بررسی نظریه سازهانگاری در حوزه مطالعاتی روابط بینالملل و لزوم بهکارگیری آن در راهبرد سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران
نویسندگان
doi
چکیده
در این مقاله سعی شده است که ریشههای نظریه سازهانگارانه در روابط بینالملل و چگونگی تأثیرپذیری این نظریه از روششناسیها، معرفتشناسیها و هستیشناسیهای پیش از خود را مورد بررسی قرار دهد. سازهانگاری بهعنوان یک رویکرد جدید در مطالعات روابط بینالملل با ایجاد رابطه میان واقعیتهای عینی و تفسیرهایی که از این واقعیتها در ذهن مفسران این حوزه مطالعاتی ساخته میشود، به دنبال ایجاد نگرشی جدید در حوزه مطالعات روابط بینالملل است. سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران نیازمند شناخت و بهکارگیری این رویکرد در مناسبات سیاسی و بینالمللی خود است، از اینرو، در مقاله حاضر پس از تبیین مسئله، سؤال اصلی، فرضیه و چارچوب نظری مورد تأکید برای چارچوببندی این مقاله، بهمنظور آشنایی بیشتر با ابعاد نظری و عملی نظریه سازهانگارانه، ریشههای هستیشناختی، معرفتشناختی و روششناختی مورد بررسی و مطالعه قرار خواهد گرفت و بر لزوم و مزیت این نظریه در میان نظریات روابط بینالملل بهمنظور استفاده از آن در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران پرداخته میشود.