شاخصسازی موقعیت دریایی کشورها
نویسندگان
1 استادیار جغرافیای سیاسی دانشگاه مراغه
2 دانشیار جغرافیا، دانشگاه تربیت مدرس
3 استاد جغرافیای سیاسی، دانشگاه تربیت مدرس
doi
چکیده
سرشت متحول رابطه انسان و محیط جغرافیایی بر اندیشه و مکتب فلسفی علوم جغرافیایی تأثیر گذاشته است. این رابطه در قالب «رویکرد اکولوژیکی»، از حوزههای مهم تحقیقاتی در علوم جغرافیا است. موقعیت جغرافیایی کشورها، از عناصر مهم در محیط جغرافیایی است که خود به زیربخشهایی تقسیم میشود. موقعیت دریایی کشورها و تماس با آبهای آزاد، از عناصر موقعیت جغرافیایی است. موقعیت دریایی عنصر جغرافیایی مهم در نظریات جهانی ژئوپلیتیک و مطالعات دریایی است. موقعیت دریایی، سطح تماس محیط داخلی کشور (خشکی) با محیط دریایی بوده و از هر دو محیط جغرافیایی تأثیر میپذیرد. این بعد از موقعیت کشورها، بهصورت توصیفی مورد مطالعه قرار گرفته است و نیاز است با شاخصهای کیفی و کمّی، موقعیت دریایی کشورها مشخص گردد. تحقیق حاضر بهمنظور شاخصسازی و رتبهبندی موقعیت دریایی کشورها انجامیافته است. پژوهش حاضر ازلحاظ هدف، بنیادی و از حیث ماهیت و روش، توصیفی- تحلیلی است. با شش نماگر موقعیت دریایی و استفاده از تکنیک تاپسیس، رتبهبندی موقعیت دریایی کشورها انجام گردید. رتبهبندی یکصد و پنجاه کشور دریایی نشان میدهد که میانگین حداقل CI در کشور جمهوری دموکراتیک کنگو (00016/0) و حداکثر آن در کشور تووالو (46197/0) در نوسان است. به کمک نرمافزار SPSS، کشورها طیفبندی شدهاند و کشورها بر اساس امتیازی که از موقعیت دریایی به دست آوردهاند در سه طیف متفاوت جای گرفتهاند. خروجی حاصل از تکنیک تاپسیس و طیفبندی کشورها بیانگر آن است که کشورهایی با سطوح متفاوتی از مساحت، شکل، جمعیت و... در این رتبهبندی جای گرفتند. موقعیت دریایی کشورها، بر اساس عوامل متفاوت و به تأسی از متغیرهای متفاوت طبیعی و انسانی بر قدرت کشورها تأثیر میگذارد.