توالی RGD اتصال پپتیدهای مشتق از کلاژن IV به اینتگرین‌ها را بهبود می‌بخشد: یک مطالعه in silico

نویسندگان

1 گروه زیست شناسی، دانشگاه یزد، یزد، ایران

2 گروه زیست‌شناسی، دانشگاه یزد، یزد، ایران

3 گروه زیست‌شناسی، دانشگاه یزد، یزد، ایران

4 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

doi
چکیده

اینتگرین‌های متصل شونده به RGD گیرنده‌هایی هستند که در تومورهای مختلف بیش از حد بیان شده و نقش مهمی در رشد، رگزایی و متاستاز آنها دارند. از این رو، طراحی بازدارنده‌های حاوی RGD برای مهار اینتگرین‌ها و درمان سرطان بسیار مورد توجه بوده است. اَرستن، کانستاتین و تومستاتین، مهارکننده‌های رگزایی مشتق از کلاژن IV، از طریق اتصال به اینتگرین‌ها و مهار پیام‌رسانی آنها عمل می‌کنند. در مطالعه‌ای نشان داده شد که پپتیدهای مشتق از ارستن (A)، کانستاتین (C) و تومستاتین (T) قادر به مهار رگزایی و رشد تومور بوده و پپتید C فعال‌تر از دو پپتید دیگر می‌باشد. در مطالعه حاضر، توالی RGD به انتهای پپتیدهای مذکور اضافه شد و ساختار آنها به کمک شبیه‌سازی دینامیک مولکولی و برهمکنش آنها با اینتگرین‌های αvβ3، αvβ6، αvβ8، α5β1 و α6β1 با استفاده از نرم-افزار اوتوداک 4 بررسی شد. نتایج نشان دادند که افزودن RGD موجب تغییر ساختارهای دوم و کاهش نوسانات ساختاری در پپتیدها می‌شود. همچنین، پپتیدهای دارای RGD با انرژی اتصال منفی‌تری به تمام اینتگرین‌ها متصل شده و انرژی اتصال پپتید CRGD منفی‌تر از سایرین بود. بنابراین می‌توان پپتیدهای حاوی RGD را برای انجام بررسی‌های آزمایشگاهی بیشتر پیشنهاد نمود. در مجموع، نتایج این مطالعه می‌تواند برای طراحی مهارکننده‌های اینتگرین در جهت مهار رگزایی و رشد تومورها سودمند باشد.