فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پروتئین NSP1 پروتئین تولید شده در ویروس SARS-CoV-2 ˛عامل بیماری کرونا، میباشد که جایگاه آن در ابتدای ژن شماره ی یک از انتهای ۵́ ژنوم ویروس است. اتصالات NSP1 با زیرواحدهای 40S ریبوزوم های انسانی، نقش احتمالی این پروتئین در مهار فرآیند ترجمه یmRNAs سلولهای میزبان را توجیه می کند. با هدف آشکار کردن دلایل مولکولی عدم بیماریزایی این ویروس در حیوانات ناقل، ابزارهای بیوانفورماتیکی و ساختار کمپلکس NSP1 با زیرواحد های 40S ریبوزومی در فایل 7k5i از بانک اطلاعات پروتئین (PDB)، برهمکنش ها و پیوندهای داخلی این زیرواحد هادرحالت طبیعی مورد بررسی قرار گرفت. پروتئین NSP1 در سلولهای میزبان بطور عمده به زیرواحد 18SrRNAی ریبوزومی و یکی از پروتئین های ریبوزومی اتصال برقرار میکند. اتصالاتی که در موقعیت نوکلئوتیدهایA605 وG600,601 میباشد با تداخل در شکل گیری پیوند های داخلی و همچنین ایجاد ممانعت فضایی در برقراری تعداد دیگری ازاتصالات درون_ریبوزومی ˛ عامل بسیار مهمی در مهار عملکرد ریبوزوم ها فراهم می آورند. علاوه بر 18SrRNA ،NSP1 با سه پروتئین ریبوزومی دیگر به نام های S2,S3,S30 نیز برهمکنش هایی را برقرار می کند. مقایسه توالی های این مولکول ها بین انسان و چند پستاندار دیگر و موجودات ناقل مانند شتر و مورچه خوار نشان داد که مثلا پروتئین S2 شتر از نظر تکاملی به مورچه خوار شبیه تر است در حالیکه از نظر عمومی شتر قرابت ژنتیکی بیشتری با انسان یا گاو دارد. این یافته ها تایید کننده ی نقش پروتئین NSP1 به عنوان یکی از عوامل اصلی مهار ترجمه توسط ریبوزوم ها در سلولهای میزبان می باشد.