سنجش عوامل واگرایی ژئوپلیتیکی بین ایران و کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس و راهبردهای مقابله با آن
نویسندگان
1
2
3
doi
چکیده
هدف این مقاله سنجش عوامل واگرایی در روابط ایران با کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس است. روششناسی تحقیق بر پایهی نظریهی انسجام سیستمی است. روش تحقیق در مقالهی حاضر میدانی (پیمایشی) است. ابزار اصلی گردآوری اطلاعات پرسشنامه و روش تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزارSPSS صورت پذیرفته است. در مجموع، پانزده عامل در جهت ایجاد واگرایی بین ایران و این کشورها مورد سنجش قرار گرفت که در بین عوامل مذکور بهترتیب میتوان به اختلافات مذهبی و عقیدتی، برداشت متفاوت از امنیت، ایرانهراسی، ناسیونالیسم، اختلافات ارضی و افزایش قدرت ایران در بستن تنگهی هرمز اشاره کرد. به لحاظ تأثیرگذاری این عوامل بر حسب مؤلفههای چهارگانه، بهترتیب مؤلفههای نظامی امنیتی، اجتماعی فرهنگی، سیاسی دیپلماتیک و مؤلفههای اقتصادی مطرح میباشند. نتایج این پژوهش نشان میدهد که مجموعهای از عوامل و مؤلفهها با ماهیت و کارکردهای متفاوت در ایجاد واگرایی بین ایران و این کشورها نقش آفرینی میکنند. بخشی از عوامل واگرا مختص به خود منطقه و دارای ماهیتی درونزا و بخشی دیگر در نتیجهی نقشآفرینی ژئوپلیتیکی سیستم مداخلهگر در منطقه بهوجود آمده است.
