تحلیلی بر منابع سوگیری و خطا در ارزشیابی دانشجویان از اثربخشی تدریس استادان
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی دانشگاه کردستان
doi
چکیده
در زمینة ارزشیابی اثربخشی تدریس اعضای هیأت علمی، معمولترین شیوة گردآوری دادهها به کارگیری مقیاسهای ارزیابی توسط دانشجویان است. پتانسیلهای موجود برای نتایج نادرست و ابهام در این منبع به تنهایی میتواند به سوگیری و خطای مختلف ارزشیابی منجر شود. این مقاله، با روش توصیفی تحلیلی و با استفاده از دادههای گردآوری شده از پیشینة تحقیقاتی، مقالات و کتب موجود به بررسی این سؤال پژوهشی پرداخته است که چه خطاهایی ادراک دانشجویان از تدریس استادانشان را تهدید میکند. نتایج نشان داد که حداقل هشت منبع سوگیری و خطا در ارزشیابی دانشجویان از تدریس وجود دارد که عبارتند از: خطا در محتوای ابزار ارزشیابی، خطا در تفسیر معانی و نتایج ارزشیابی، نمایش، خطا در پایایی ابزار، اهداف چندگانه ارزشیابی، ناهماهنگی در به کارگیری ابزارها، تأثیرات ارزشیابی، خطا در کاربرد دادهها. از این رو، نظامهای ارزشیابی کنونی برای انعکاس پیوستار گستردهتری از صفات تدریس در تمام گونههای موجود تدریس، نیازمند تغییر و بازنگری هستند. این مقاله در انتها الگویی برای حل این مشکل پیشنهاد مینماید.