فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

چکیده: نارسایی در بیوسنتز کلاژن از دلایل عدم التیام زخم در بیماران دیابتی است. افزایش قند خون مانع تکثیر سلولی و تولید کلاژن در زخم‌ها می‌شود و ممکن است منجر به قطع عضو گردد. امروزه استفاده از گیاهان دارویی، به منظور ترمیم انواع زخم‌ها از جمله زخم‌ دیابتی، بسیار مورد توجه قرار گرفته است. هدف این پروژه، بررسی اثر عصاره‌های هیدروالکلی گیاهان غازیاقی، گل ماهور و خارمریم در بهبود زخم‌های دیابتی و سنتز کلاژن است. در این مطالعه، از50 سر موش سوری نر(10 سر غیردیابتی و 40 سر دیابتی‌شده با داروی استرپتوزوتوسین)، استفاده شد. پس از بیهوشی و ایجاد زخم در پشت موش‌ها، زخم‌های دو گروه شم و کنترل با اوسرین و سه گروه تجربی با عصاره‌های هیدروالکلی غازیاقی، گل‌ماهور و خارمریم به مدت 5 روز تیمار شدند. در گروه‌های تجربی زخم‌های سمت چپ و راست به ترتیب با عصاره‌های 25 و 50 درصد بر پایه اوسرین تیمار شدند. از زخم موش‌ها عکس‌برداری ماکروسکوپی صورت گرفت. برای اندازه‌گیری سطح زخم از نرم افزار ImageJ استفاده شد و درصد بهبود زخم محاسبه گردید. به‌منظور اندازه‌گیری سطح هیدروکسی‌پرولین برای تشخیص کلاژن، از روش رنگ‌سنجی وتست الایزا استفاده شد. نتایج توسط نرم‌افزار آماری SPSS آنالیز شد. برطبق نتایج بسته‌شدن زخم (درصد بهبودی)، در گروه‌های تحت تیمار با دوز پایین عصاره غازیاقی وگل ماهور(25%) و دوز بالای عصاره خار مریم(50%) نسبت به گروه کنترل افزایش معنی‌داری داشته است. اگرچه میزان کلاژن درگروه‌های تیمار نسبت به کنترل افزایش یافت اما تفاوت آن معنا‌دار نبود.