بررسی تاثیر پری‌بیوتیک بایومین ‌پی‌ای‌پی بر تعداد کل باکتری‌ها و باکتری‌های لاکتوباسیلوس روده لاشه ماهی-های خاویاری استرلیاد (Acipenser ruthenus)و بستر(Huso huso×Acipenser ruthenus) پرورشی

نویسندگان

1 مرکز ملی تحقیقات فرآوری آبزیان، پژوهشکده آبزی پروری آب های داخلی، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، انزلی، ایران

2 گروه شیلات، واحد بندر انزلی، دانشگاه آزاد اسلامی، بندر انزلی. ایران.

3 گروه شیلات، واحد تالش، دانشگاه آزاد اسلامی، تالش. ایران

doi
10.22034/cmr.2024.2286
چکیده

باکتری‌های لاکتوباسیلوس در روده ماهی‌ها به عنوان محافظت کننده بیولوژیک عمل کرده و می‌توانند منجر به بهبود سلامت گوشت ماهیان بعد از صید شوند از این رو افزایش تعداد آن‌ها در روده حائز اهمیت تلقی می‌گردد. مطالعه حاضر با اهداف ارزیابی تاثیر بایومین روی تعداد کلی باکتری‌ها و لاکتوباسیلوس روده بستر و استرلیاد، میزان رشد و مقایسه آن‌ها با شاهد صورت پذیرفت. تیمارها شامل ماهی‌های تغذیه شده با سطوح صفر، 1، 5/1 و 2 گرم/کیلوگرم بایومین بودند. 72 عدد ماهی از هر گونه با میانگین وزنی 48 و 86 گرم بر اساس 5 درصد وزن به صورت دستی طی60 روز تغذیه شدند. در انتهای پرورش طول (50/44 – 95/30 سانتی‌متر) و وزن (36/374 – 76/112 گرم) در استرلیاد و بستر در مقدار 2 درصد در مقایسه با سایر تیمارها افزایش معنی‌دار نشان دادند. با افزایش مقدار بایومین جیره علیرغم کاهش تعداد کلی باکتری‌ها، باکتری‌های لاکتوباسیلوس افزایش یافت (05/0P>). تعداد کلی باکتری‌ها بین استرلیاد (41/4 – 21/4 CFU) و بستر (49/4 - 32/4 (CFU در 2 – 1 درصد بایومین در مقایسه با شاهد (58/4 – 49/4CFU) تفاوت معنی‌دار نشان ندادند (05/0P>). در همین سطوح در استرلیاد (89/1 - 46/1CFU) و بستر (94/1- 49/1CFU) نسبت به شاهد (45/1-39/1CFU) تعداد باکتری‌های لاکتوباسیلوس بیشتری مشاهده شد (05/0P>). عوامل باکتریایی بین تیمارهای آزمایشی تفاوت معنی‌دار نداشتند (05/0P>). از آن‌جا که کاربرد بایومین در سطح 2 درصد تعداد باکتری‌های لاکتوباسیلوس روده را در ماهی‌ها نسبت به شاهد افزایش داد و منجر به افزایش رشد ماهی‌ها شد، از این‌رو کاربرد آن برای تغذیه آبزیان توصیه می‌شود.