اثر ریزنمونه، نیتروپروساید و سیلیکون در اندامزایی درون شیشهای گوجهفرنگی (Lycopersicon esculentum Mill.)
نویسندگان
1 دانشگاه تبریز- دانشکده کشاورزی
2 دانشگاه تبریز
doi
10.22034/cmr.2023.2311چکیده
در پژوهش حاضر، اثرسدیم نیتروپروساید و سیلیکون روی اندامزایی ریزنمونههای لایه نازک کوتیلدونی با برشهای عرضی ریز یک میلیمتری گوجهفرنگی (Lycopersicon esculentum Mill.) مورد مطالعه قرار گرفت. این تحقیق در سه آزمایش صورت گرفت. در آزمایش اول ریزنمونههای 8 و 12 روزه در محیطکشت MS تکمیل شده با ۲ میلیگرم در لیتر BAP و 2/0 میلیگرم در لیتر IAA کشت داده شدند. ریزنمونه های دوازده روزه تقریبا در محیط کشت بکارگرفته شده بدون پاسخ به اندام زایی نکروزه شده و از بین رفتند در حالی که ریزنمونههای 8 روزه اندامزایی قابل توجهی داشتند. در آزمایش دوم اثر نوع ریزنمونه و تنظیمکنندههایBAP به تنهایی و در ترکیب با NAA و IAA در بهبود اندامزایی ریزنمونههای مذکور مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج این آزمایش نشان داد که تقریبا تمامی تیمارها بالای 90 درصد اندامزایی داشتند. در تجزیه تعداد شاخساره، تیمار 2 میلیگرم در لیتر BAP و 2/0 میلیگرم در لیتر IAA بیشترین تعداد شاخساره را نشان داد. نتایج آزمایش سوم نشان داد که غلظتهای 10، 15 و 30 میکرومولار سدیم نیتروپروساید به ترتیب موجب افزایش معنی دار تعداد شاخساره، افزایش تعداد شاخساره و همچنین افزایش القاء ریشه گردید. غلظتهای50 و 5 میلیگرم در لیتر سیلیکون موجب افزایش شاخساره در ریزنمونهها گردید ولی افزودن500 میلیگرم در لیتر سیلیکون موجب عدم باززایی شده و شاخسارهای هم تشکیل نشد. افزودن مکمل سیلیکون و سدیم نیتروپروساید در غلظتهای بالا تاثیر معنیداری بر درصد باززایی کوتیلدون و لایه نازک سلولی گیاه گوجهفرنگی نداشتند.