جداسازی، توالی‌یابی و میزان بیان ژن ارتولوگ (FLC) FLOWERING LOCUS C در اندام‌های مختلف خاکشیر بدل (Sisymbrium irio)

نویسندگان

1 استاد گروه زیست شناسی دانشگاه شهید باهنر کرمان

2 گروه زیست شناسی دانشگاه شهید باهنر کرمان

3 گروه زیست شناسی دانشگاه ارومیه

4 گروه زیست شناسی، دانشگاه تبریز

doi
10.22034/cmr.2023.2179
چکیده

تنظیم زمان گل‎دهی نیازمند فعالیت ژن‎های مختلفی است که تحت کنترل فاکتورهای محیطی و درونی می‎باشند. ژن FLC، نقش کلیدی در گذر به گل‌دهی دارد و به‌عنوان ژن هدف مسیر بهاره شدن، گل‌دهی را مهار می‌کند. بهاره شدن یک سازگاری طبیعی برای تضمین گل‌دهی پس از زمستان است تا گل و دانه در شرایط مطلوب محیطی نمو یابند. در این مطالعه، شناسایی و بررسی بیان این ژن در خاکشیر بدل بررسی شد. RNA کل از برگ‌های لپه‎‎ای استخراج و cDNA ساخته شد. آغازگرهای اختصاصی بر اساس هم‌راستایی توالی ژن‌های هم‌ساخت FLC، طراحی و برای واکنش RT-PCR استفاده گردیدند. قطعه‌ مورد نظر به طول 449 نوکلئوتید، شناسایی و با نام SiFLC و شماره‌ دسترسی KT156751 در پایگاه NCBI ثبت شد. مقایسه پروتئین استنباطی با 150 آمینو‌اسید با پروتئین‌های هم‌ساخت FLC در سایر گیاهان، نشان دهنده شباهت زیاد آن‌ها بود. میزان نسبی بیان با استفاده از روش نیمه کمی، در مرحله‎ رویشی در برگ جوان، برگ بالغ، ساقه و ریشه بین 86-56 درصد بود، بالاترین میزان (86) در برگ جوان و کم‌ترین میزان (حدود 56) در ساقه مشاهده شد. در مرحله زایشی کاهش بیان در این اندام‌ها بویژه در برگ مشاهده شد که میزان بیان آن بسیار ناچیز (حدود یک درصد) اما در غنچه‌های گل به نسبت بالاتر بود و به حدود 31 درصد رسید. کاهش بیان در برگ در فاز زایشی نشان ‌دهنده تحریک گل‌دهی و افزایش آن در گل، پس از تحریک گل‌دهی، می تواند مربوط به تنظیم دوباره آن و آمادگی برای مهار طی فاز رویشی باشد.