بررسی و تحلیل الگوی فضایی پراکنش آراء در انتخابات یازدهم ‏ ریاست جـمهوری ایران

نویسندگان

1 دانشیار جغرافیای سیاسی، دانشگاه فردوسی مشهد

2 دانشجوی دکتری جغرافیای سیاسی، دانشگاه تهران

doi
چکیده

جغرافیای انتخابات در حقیقت کاربست جغرافیای سیاسی در نتایج انتخاباتی بر حسب حوزههای اداری است ‏و در آن نقش عوامل و عناصر جغرافیایی در فرایند گزینش سیاسی شهروندان در قالب انتخابات سطوح ‏محلی، ملی و فراملی مورد بررسی و تبیین قرار می‌گیرد. مطالعه الگوی آراء کاندیداها و عوامل جغرافیایی ‏مؤثر بر آن یکی از موضوعات مطرح در جغرافیای انتخابات است. به‌عبارت دیگر، تصمیم سیاسی رأی‏دهندگان و توزیع جغرافیایی آراء کاندیداها در مناطق مختلف، در قالب الگوهای فضایی آرای کاندیداها قابل ‏مطالعه است. این الگوهای جغرافیای و فضایی در آراء بازتابی از تمایزات و خواست گروه های اجتماعی- ‏اقتصادی یا گروه های قومی و نژادی است و هر چه خواست های مردم در مناطق متنوع تر باشد پیوستگی در ‏الگوی رأی نیز از بین خواهد رفت. پژوهش حاضر به‌دنبال بررسی و تحلیل الگوهای آراء کاندیداها در ‏یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ایران است. این پژوهش از حیث ماهیت و روش توصیفی – ‏تحلیلی است و تلاش شده است با استفاده از مدل نقاط شکست در محیط نرم افزار ‏Arc GIS، تفاوت های ‏فضایی آراء کاندیداها استخراج و در قالب نقشه ها نمایش داده شوند. نتایج پژوهش منطبق بر نقشههای ‏کروپلت نشان می دهد در الگوی رأی کاندیداها به‌ویژه آقای رضایی، قالیباف و روحانی متغیر همسایگی ‏نقش برجستهای داشته است. علاوه بر این الگوی رأی آقای جلیلی متأثر از متغیر ایدئولوژیک، آقای رضایی ‏متأثر از متغیر قومیت، آقای قالیباف متأثر از عملکرد در کسوت شهردار تهران و آقای روحانی پیروز انتخابات ‏متأثر از متغیر قومیت و مذهب و به‌عبارت دقیقتر رأی اقلیت های اکولوژیک، اقتصاد سیاسی و الگوی رأی ‏سلسله مراتب نیازها بوده است.‏