فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: ارزیابی هستی‌شناسی (خصوصاً تعیین آنچه هستی‌شناسی "خوب" یا "بهتر" را تشکیل می‌دهد) برای جامعه معنایی از اهمیت اساسی برخوردار است.  هدف این مقاله بررسی معیارهای ارزیابی هستی‌شناسی و همچنین مقوله‌بندی این معیارها است. روش‌شناسی: پژوهش حاضر مروری- تحلیلی است و به‌منظور جمع­آوری اطلاعات از روش کتابخانه­ای استفاده شد. یافته‌ها: هستی‌شناسی امروزه به‌طور گسترده‌ای برای نمایش دانش استفاده می‌شود و به‌عنوان پایه‌ای برای وب معنایی در نظر گرفته می‌شود. اما با استفاده گسترده از آن‌ها نیاز به وجود معیارهایی برای ارزیابی آن است. روش‌های ارزشیابی هستی‌شناسی ارائه شده را می‌توان به چهار دسته تقسیم کرد: رویکردهای مبتنی بر استاندارد طلایی، مبتنی بر بافت، مبتنی بر وظیفه و  مبتنی بر معیار و  مهم‌ترین نتیجه در این پژوهش شناخت وجود شکاف در موضوع ارزیابی هستی‌شناسی است. بحث و نتیجه‌گیری: علی‌رغم کارهای نظری و مفهومی زیادی درزمینة ارزیابی هستی‌شناسی، هنوز دربارة ارزیابی هستی‌شناسی اجماع حاصل نشده است و می‌توان گفت که هیچ روشی برای ارزیابی هستی‌شناسی وجود ندارد که بهترین یا مرجح باشد. در عوض، انتخاب رویکرد مناسب بستگی به هدف ما از ارزیابی، کاربردی که هستی‌شناسی برای آن ایجاد شده و اینکه از چه جنبه‌ای از هستی‌شناسی می‌خواهیم استفاده کنیم دارد و چون ارزیابی هستی‌شناسی مقوله جدید و بسیار مهمی به خصوص برای وب معنایی است لازم است پژوهش‌های بیشتری انجام شود و بهتر است که ارزیابی در هنگام کاربرد و عمل انجام شود.