بررسی اثر اکسیدکنندگی FeSo4 و H2O2 بر خنثی سازی اتیدیوم بروماید، یک ماده با قابلیت سرطان زایی و رنگ آمیزی DNA ژنومیک
نویسندگان
1 گروه ژنتیک و اصلاح نژاد دانشگاه تهران
2 گروه بیماری شناسی گیاهی. دانشگاه کردستان
3 پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیست فناوری
4 علوم دامی دانشگاه کردستان
5 ژنتیک و اصلاح نژاد علوم دامی دانشگاه تهران
doi
چکیده
پژوهشگران علوم بیولوژی جهت بررسی ساختار ماکرومولکولهای زیستی، پس از جداسازی این مولکولها نیازمند تکنیکهای همچون الکتروفورز ژلهای آگارز میباشند. که به منظور رنگآمیزی ژلهای آگارز اتیدیومبروماید به علت قیمت مناسب آن متاسفانه تا به امروز به عنوان یکی از اصلیترین مواد فلوروسانت در اکثر مراکز پژوهشی در دنیا استفاده میشود. در سـالهای اخیر مصرف وسیع این ماده در آزمایشگاههای بیولوژی و پزشکی به دلیل حلالیت آن در آب، سبب پایداری آن در محیط و ورود آن بـه اکوسیـستمهـای آبـی شدهاست. که این امر منجر به اختلال در سیستم گردش خون، فعالیت بافتهای مختلف بدن و تغییر در فرآیند ترجمه و رونویسی DNA در موجودات مختلف و بروز سرطان شده است. روشهای متفاوت فیزیکی و شیمیایی همچون الکترودBDD ، جذب کربن فعال و غیره جهت خنثی سازی اتیدیدمبروماید، پیشنهاد شده است. که اکثر این روشها به دلیل گران یا پیچیده بودن روش مصرف مورد استقبال پژوهشگران قرار نگرفته است. همچنین یکی از راهکارهای مقرون به صرفه برای مقابله با حذف ترکیبات شیمایی نامطلوب استفاده از اﮐﺴﯿﺪاﺳﯿﻮن ﻓﻨﺘوﻦها میباشد ولیکن تاکنون نقش این مواد بر اتیدیوم بروماید سنجیده نشده است. لذا با توجه به کاربرد بالای اتیدیومبروماید در مطالعات آزمایشگاهی، هدف از این تحقیق بررسی اثر سطوح 6 تیمار مختلف دو ماده شیمیاییH2O2 و Feso4 به عنوان مواد اکسیدکننده قوی و ارزان قیمت بر خنثیسازی اتیدیوم بروماید میباشد. نتایج بیان کرد از بین تیمارهای مختلف تیمار حاوی 200 میلی گرم بر لیتر Feso4 به همراه 300 میلی گرم بر لیترH2O2دارای بالاترین پتانسیل برای اکسید کردن اتیدیومبروماید بود.