مطالعه‌ی مولکولی بیان ژن بیوفیلم icaD تحت اثر عصاره گیاهان زنجبیل و کنگر فرنگی در باکتری Staphylococcus aureus

نویسندگان

1 استادیار گروه زیست شناسی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران.

2 دانش‌آموخنه کارشناسی ارشد، گروه زیست شناسی واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران

3 دانشیار، گروه گیاه‌پزشکی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران

doi
چکیده

بیوفیلم تجمعی از باکتری‌ها می‌باشد که باعث افزایش اتصال به سطوح بیولوژیکی و غیربیولوژیکی شده و در باکتری Staphylococcus aureus باعث ایجاد بیماری‌زایی و عفونت می‌گردد. ژن‌های اپرونی icaABCD در این امر دخالت دارند. ژن icaD نقش مهمی در حداکثر بیان آنزیم N – استیل گلوکزآمین ترانسفراز دارد و منجر به بیان فنوتیپیک پلی‌ساکارید خارج‌سلولی در S. aureus می‌شود. در این تحقیق، تأثیر ضد میکروبی عصاره زنجبیل و کنگر فرنگی بر روی دو سویه از باکتری S. aureusبر اساس تست آنتی‌بیوگرام مطالعه گردید. همچنین پس از آزمون‌های پایین‌ترین غلظت مهارکنندگی (MIC) و پایین‌ترین غلظت باکتری‌کشی (MBC)، با استفاده از تکنیک Real time PCR، میزان بیان ژن بیوفیلم icaD تحت تیمار عصاره کنگر فرنگی و عصاره زنجبیل در سویه‌های مورد مطالعه ارزیابی شد. نتایج حاصل از آزمون انتشار از دیسک نشان داد که غلظت 100 میلی‌گرم بر میلی‌لیتر عصاره زنجبیل و نیز کنگر فرنگی در سویه استاندارد و پاتوژن استافیلوکوکوس اورئوس، به ترتیب هاله عدم رشد 15 میلی‌متری و حدود 9 میلی‌متری ایجاد می‌کند. آزمون MIC نیز نشان داد که سویه‌های مورد مطالعه در غلظت 5000 میکروگرم بر میلی‌لیتر عصاره‌های گیاهی نیز توان رشد دارند. نتایج حاصل از بررسی میزان بیان ژن icaD تحت تأثیر عصاره‌های کنگر فرنگی و زنجبیل در سویه استاندارد بیانگر افزایش بیان این ژن بود ولی در سویه پاتوژن استافیلوکوکوس اورئوس، عصاره زنجبیل و کنگر فرنگی با اختلاف معنی دار P0.01 به ترتیب منجر به کاهش قابل توجه بیان ژن icaD به حدود 28 درصد و 10 درصد نمونه کنترل شدند.