الزامات آموزش دانش سیاست در ایرانِ عصر اطلاعات (تکنولوژی زیربنای شکلی و محتوایی آموزش علم سیاست)
نویسندگان
1
doi
چکیده
این مقاله با تمرکز بر آموزش سیاست در ایران قصد دارد تکوین شیوههای آموزشی و تکامل آنها در تاریخ سنتی، مدرن و پسامدرن را مورد واکاوی قرار دهد. دوره سنتی آموزش دانش سیاسی در ایران وجهی اندرزی و کیفی داشت که با روشهای قیاسی و کلی میتوان رگههای عمیق آن را در اندیشههای سعدی و خواجه نظام الملک پیدا کرد. دوره دیگر آموزش دانش سیاست در ایران با انقلاب مشروطه وجهی بوروکراتیک و نهادینه پیدا میکند که از مدرسه علوم سیاسی تا دانشکده حقوق و علوم سیاسی قابلپیگیری است و مبانی اندیشهای آن را در اندیشههای پیشگامان مشروطه میتوان پیدا کرد. دوره آخر بعد از سال 1990 و مربوط به آموزش پسامدرنیستی دانش سیاست در ایران میباشد که سازههای جدید در قالب فضای مجازی و شیوههای الکترونیکی آموزش علم سیاست به عرصه آمده است. این مقاله تحول آموزش دانش سیاست در ایران را در سه دوره مورد واکاوی و ارزیابی قرار میدهد، اما تأکید نهایی نوشتار بر دوره معاصر و الزامات آموزش سیاست در عصر اطلاعات است. این مقاله، تکنولوژی را مبنای تغییر شکل و محتوای آموزش علم سیاست قلمداد میکند و قصد دارد مشکلات و راهحلهای آموزش علم سیاست در عصر اطلاعات را مورد واکاوی قرار دهد.
