بررسی سبکهای اثربخشی مدیران در ایجاد خلاقیت و ارتباطسنجی آن با توانمندسازی روانشناختی
نویسندگان
1 مربی، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
چکیده
هدف: پژوهش حاضر به بررسی سبکهای اثربخشی مدیران در ایجاد خلاقیت و ارتباطسنجی آن با توانمندسازی روانشناختی میپردازد. روششناسی: جامعة آماری تحقیق حاضر کلیه دانشآموزان دختر ناحیه یک استان البرز به تعداد 2750 نفر است. حجم نمونة آماری براساس فرمول کوکران 336 نفر برآورد و به روش نمونهگیری تصادفی طبقهای انتخاب شد. ابزار جمعآوری اطلاعات پرسشنامه سبکهای اثربخشی مدیران هاوتون و کرستوفر، پرسشنامه خلاقیت عابدی و پرسشنامه توانمندسازی روانشناختی وتن و کمرون است که پس از سنجش روایی و پایایی و اطمینان در اختیار نمونة آماری قرار گرفت. برای بررسی رابطة بین متغیرهای تحقیق از ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. همچنین برای آزمون مدل کلی تحقیق از مدل معادلات ساختاری استفاده شده است. یافته ها: نتایج نشان میدهد که مؤلفههای سبکهای اثربخشی مدیران یعنی سبک دستوری، توانمند ساز و خودرهبری با خلاقیت و توانمندسازی روانشناختی دانش آموزان رابطة معنیداری وجود دارد. بحث و نتیجه گیری: نتایج حاصل از مدلسازی معادلات ساختاری نشان داد که خلاقیت دانشآموزان در رابطة بین سبک اثربخشی توانمندساز و خودرهبری مدیران با توانمندسازی روانشناختی دانشآموزان نقش واسطهگری ایفا میکند.
