نقش انعطافپذیریروانشناختی و ذهن آگاهی در پیشبینی میزان تحمل آشفتگیهای روانشناختی در دانشجویان تحصیلات تکمیلی پیام نور اصفهان
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی، واحد بین الملل دانشگاه پیام نور، ایران
doi
10.22034/jmep.2025.548697.1576چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی نقش انعطاف پذیریروانشناختی و ذهن آگاهی در پیشبینی میزان تحمل آشفتگیهای روانشناختی در دانشجویان تحصیلات تکمیلی پیام نور اصفهان میباشد. روش پژوهش با توجه به هدف آن، کاربردی و از حیث شیوه اجرا، کمی و از نظر ماهیت و روش، توصیفی-همبستگی می باشد. جامعه آماری این پژوهش، کلیه دانشجویان تحصیلات تکمیلی پیام نور اصفهان در سال 1404 که طبق اطلاعات دانشگاه به تعداد 7562 میباشد. نمونه آماری پژوهش مشتمل بر 365 نفر و بر اساس جدول مورگان مشخص و به روش نمونهگیری دردسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها در این تحقیق، پرسشنامههای اضطراب بک و استیر (۱۹۸۱)، استرس ادراک شده کوهن و همکاران (1983)، افسردگی بک (1966)، انعطافپذیری شناختی دنیس و وندورال (2010) و ذهن آگاهی بائر و همکاران (2006) می باشد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از نرم افزار SPSS26 استفاده شد. نتایج نشان داد که انعطافپذیری روانشناختی و ذهنآگاهی قادر به پیشبینی اضطراب میباشند (p<0/05)، به این صورت که سهم انعطافپذیری روانشناختی 16 درصد منفی و سهم ذهنآگاهی 27 درصد منفی میباشد. همچنین نتایج نشان داد که انعطافپذیری روانشناختی و ذهنآگاهی قادر به پیشبینی استرس میباشند(p<0/05) به این صورت که سهم انعطافپذیری روانشناختی 26 درصد منفی و سهم ذهنآگاهی 40 درصد منفی میباشد. همچنین نتایج نشان داد که انعطافپذیری روانشناختی و ذهنآگاهی قادر به پیشبینی افسردگی میباشند(p<0/05)، به این صورت که سهم انعطافپذیری روانشناختی 25 درصد منفی و سهم ذهنآگاهی 28 درصد منفی میباشد.