تبیین ژئوپلیتیکی سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در منطقه‌ خلیج فارس مبتنی بر انرژی‌های فسیلی

نویسندگان

1 ـ کارشناس ارشد جغرافیای سیاسی، دانشگاه تهران

2 ـ کارشناس ارشد جغرافیای سیاسی، دانشگاه تهران

3 ـ دانشیار جغرافیای سیاسی، دانشگاه تهران

doi
چکیده

منطقه خلیج فارس یکی از مناطقی است که جزو اهداف اصلی سیاست خارجی ایران می باشد. آنچه اهمیت منطقه را بیشتر کرده است، وجود ذخایرعظیم انرژی های فسیلی و دست یابی تقریبی تمامی کشورهای حاشیه‌ آن به این ذخایر می باشد. وجود میادین مشترک نفتی و گازی، رقابت بر سر بازاریابی و فروش این محصولات و اختلاف نظرات فراوان بر سر  میزان  تولید نفت و گاز در مجامعی چون اوپک، موجب شده است که یک پدیده‌ ژئوپلیتیکی بتواند بر سیاست خارجی میان کشورهای این منطقه تأثیری عمیق و قابل تأمل بگذارد. نتایج نشان می دهد با استناد به مطالعه  سه عامل میادین مشترک، رقابت بر سر میزان تولید و دست یابی به ریاست اوپک، چالش های سیاست خارجی ایران در قبال انرژی‌های فسیلی می تواند در سه رویکرد شکل‌گیری و اجرا شود: رویکرد تقابلی،  تعاملی  و مسابقه. در منطقه‌ خلیج فارس به‌دلیل تفاوت در نوع مسائل انرژی، شاهد رویکردهای مختلفی بوده ایم.