کارایی نشانگر مولکولی SCoT در بررسی روابط ژنتیکی میان گونه‌های دیپلوئید جنس Aegilops و Triticum

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام، ایران

2 ایران، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، بخش تحقیقات منابع طبیعی

doi
چکیده

تنوع و روابط ژنتیکی 25 جمعیت از‌ پنج گونه دیپلوئید جنس‌های Aegilops و Triticum با استفاده از 15 آغازگر SCoT مورد بررسی قرار گرفت که 12 آغازگر دارای باندهای قابل امتیاز بودند. بر اساس پارامترهای نشانگری PIC، RP، EMR و MI آغازگرهای SC6، SC11، SC63 و SC20 که میزان بالایی را نشان دادند، برای آنالیز مجموعه ژرم پلاسم گونه‌های Aegilops و Triticum در تحقیقات بعدی معرفی گردیدند. فاصله ژنتیکی جمعیت‌های مورد بررسی با استفاده از ضریب فاصله جاکارد نشان داد که میانگین فاصله بین جمعیت‌ها 307/0 و متوسط فاصله بین گونه‌ای نیز 636/0 بود. همچنین دو زیرگونه Ae. tauschii و Ae. strangulateکه هردو دارای ژنوم D هستند کمترین فاصله را با یکدیگر داشتند. نتایج حاصل از تجزیه خوشه‌ای به روش UPGMA براساس ضریب فاصله جاکارد نشان داد که جمعیت‌ها در 5 گروه قرار گرفتند به طوری که گونه‌ها بصورت صد در صد از یکدیگر تفکیک شدند که نشان‌دهنده کارایی بالای نشانگر مورد استفاده می‌باشد، این نتایج با نتایج حاصل از ماتریس فاصله و تجزیه به مختصات اصلی صد در صد مطابقت داشت. آنالیز شاخص‌های ژنتیکی برای گونه‌های مورد بررسی نشان داد بیشترین تنوع درون جمعیتی و تنوع ژنی مربوط گونه Ae. tauschii بود. همچنین بیشترین میزان پلی مورفیسم نیز در بین جمعیت‌های این گونه مشاهده گردید.