شناسایی و تبیین عوامل حقوقی و اداری موثر بر نگهداشت نیروی انسانی در سازمان با رویکرد آمیخته
نویسندگان
1 استادیار، گروه حقوق، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
2 گروه مدیریت دولتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
doi
10.22034/jmep.2025.550968.1584چکیده
چکیدهپژوهش حاضر با هدف شناسایی و تبیین عوامل حقوقی و اداری مؤثر بر نگهداشت نیروی انسانی در سازمانهای دولتی میباشد. روش این پژوهش برحسب هدف، کاربردی و از حیث ماهیت و روش، توصیفی - پیمایشی و از لحاظ اجرا آمیخته (کیفی-کمی) در رهیافت استقرایی-قیاسی میباشد. جامعه آماری در بخش کیفی شامل 14 نفر از اساتید رشتههای مدیریت منابع انسانی و حقوق و نمونه گیری به صورت هدفمند میباشد. جامعه آماری بخش کمی مدیران میانی و ارشد سازمانهای دولتی تهران میباشند که بااستفاده از نمونه گیری غیراحتمالی دردسترس حجم نمونه 38 نفر تعیین شد. برای گردآوری اطلاعات در بخش کیفی از مصاحبه نیمه ساختاریافته و در بخش کمی از پرسشنامه مقایسه زوجی استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل یافتهها از نرم افزار MAXQDA و برای رتبه بندی از دلفی فازی استفاده شد. نتایج پژوهش حاکی از آن است که نظام عادلانه پرداخت در قوانین، حق ارتقا و ترفیع قانونی، امنیت شغلی مبتنی بر قانون، تعیین حقوق و مزایا براساس جدول مصوب و یکپارچه دولتی، حمایتهای قانونی در شرایط بحرانی و برابری و منع تبعیض قانونی به عنوان مهمترین عوامل حقوقی مطرح شدند که لازم است مدیران سازمان به این عوامل توجه بیشتری داشته باشند. همچنین توسعه حرفهای مستمر، برنامه ریزی مسیرشغلی، استفاده از فناوری برای کاهش بوروکراسیها، مدیریت منابع انسانی داده محور و انعطاف پذیری در ساعات کاری از جمله مهمترین عوامل اداری مؤثر بر نگهداشت نیروی انسانی در سازمان های دولتی می باشند.