طراحی و اعتباریابی الگوی فردیسازی آموزش در کارکنان ستادی شرکت نفت، با رویکرد فراترکیب
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری،رشته مدیریت آموزشی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
2 دانشیار، آموزش عالی - برنامه ریزی توسعه آموزش عالی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 دانشیار، مدیریت آموزشی، دانشگاه علامه طباطبایی ، تهران، ایران
4 دانشیار، مدیریت آموزشی، دانشگاه علامه طباطبایی ، تهران، ایران
doi
10.22034/jmep.2025.490738.1446چکیده
هدف این پژوهش طراحی و اعتباریابی الگوی فردیسازی آموزش در کارکنان ستادی شرکت نفت، با رویکرد فراترکیب می باشد. این پژوهش از نظر هدف بنیادی و از نظر نحوه جمعآوری دادهها به شکل کیفی و از نظر روش اجرای پژوهش با رویکرد فراترکیب میباشد. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه اسناد، مبانی نظری و پیشینه مرتبط با فردیسازی آموزش در پایگاههای داده داخلی (1403-1390) و خارجی (2024-2000) میباشد. روش نمونهگیری غیر تصادفی هدفمند و حجم نمونه بر اساس حذف سیستماتیک بر اساس نمودار جریان مدل پریزما می باشد. ابزار جمعآوری دادهها فیشبرداری و مرور سیستماتیک اسناد و ادبیات میباشد. بهمنظور محاسبه روایی از چکلیست 27 موردی بر اساس مدل پریزما و همینطور بهمنظور محاسبه پایایی از ضریب کاپای کوهن استفاده شد که نتایج بیانگر روا و پایا بودن ابزار می باشد. شیوه تجزیهوتحلیل دادهها تحلیل مضمون شامل مضامین پایه، سازمان دهنده و فراگیر با نرمافزار MaxQDA 2018 می باشد. یافتهها نشان داد فردیسازی آموزش در کارکنان ستادی شرکت نفت شامل سه بعد شناختی، عاطفی و رفتاری است که بعد شناختی شامل مؤلفههای روش تدریس (6 شاخص)، محتوای آموزشی (3 شاخص)، ارزیابی (5 شاخص) و یادگیری خودتنظیمی (7 شاخص) ؛ بعد عاطفی شامل مؤلفههای انگیزش (7 شاخص)، تعاملات اجتماعی (10 شاخص) و حمایت عاطفی (6 شاخص) و درنهایت بعد رفتاری شامل مؤلفههای مؤلفه یادگیری تجربی (5 شاخص)، الگودهی (5 شاخص) و مهارتهای عملی (4 شاخص) است.