بررسی انتقادی برخی گزینشها و پیشنهادهای فروزانفر در متن مصحح کلیات شمس
نویسندگان
1 دانش آموختة دوره دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه اصفهان و مجری طرح پسادکترای کرسی مولوی پژوهی وابسته به صندوق حمایت از پژوهشگران و فناوران کشور
doi
10.22099/jba.2023.44569.4279چکیده
بیشک غزلیات شمس، اثر گرانسنگ مولانا، یکی از بیبدیلترین آثار عرفانی جهان است که برخلاف مثنوی جایگاه پژوهشی خود را آنگونه که باید، درنیافته است. پس از طبع فروزانفر اصولاً پژوهشها و آثاری که بهلحاظ متنی روی این اثر صورت گرفت، از دل آن برگرفته شد. اگر هم تصحیحی انجام شد، بههیچوجه همبالای اثر مصحح فروزانفر نشد. اثری که گویا با بررسی نسخ بیشتر و تبارشناسی آنها نیاز به پژوهشهای گستردهتری دارد تا طبعی شایستهی آن ارائه شود. تصحیح فروزانفر باوجود اینکه یکی از بینظیرترین نمونههای تصحیح در ادب فارسی است و محصول کاری تقریباً جمعی است؛ اما خالی از ایراد نیست. ایرادهای این تصحیح جدای از بحث نسخهشناختی و چگونگی بهرهوری از نسخ (روش تصحیح) در دو دسته میگنجد: دستهی اول معطوف به گزینشهای فروزانفر است. بیتوجهی فروزانفر به برخی از زیرساختهای مضمونساز مانند زیرساختهای روایی و تصویری باعث گزینشهای غلط، در برخی از موارد شده است. ازقضا گزینش غلط معنای بیت را نیز فاسد و مهمل گردانیده است. توجه به نسخهبدلها وجوهی را پیش رو میگذارد که با توجه به بررسیهای جانبی اصالتی بیشتر نسبت به وجه موردگزینش فروزانفر دارد و معنا و فضای بیت را روشن میکند. در برخی موارد نیز فروزانفر مواردی را که مهمل و سقیم هست، با نشانهی «ظ» که گویا حدس ایشان یا نسخی معرفی نشده است، پانوشت گردانیده که شایستهی بررسی است. دستهی دوم ایرادات که در نگاه اول ایرادات تصحیحی مینماید؛ درحالیکه بیشتر مطبعی و حتی نگارشی است و چندان محل توجه این پژوهش نیست.