شناسایی و ارزیابی فرصتهای همکاری آموزشی میان ایران و کشورهای عضو ابتکار کمربند و جاده
نویسندگان
1 گروه مدیریت ،واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی ، رودهن، ایران.
2 گروه مدیریت، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن ،ایران
3 گروه جغرافیای انسانی و برنامه ریزی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران ایران
doi
10.22034/jmep.2025.525695.1517چکیده
پژوهش حاضر با هدف شناسایی و اولویتبندی فرصتهای همکاری آموزشی ایران در بستر ابتکار کمربند و جاده انجام شد و برای نخستین بار از ترکیب روشهای کیفی و کمی بهصورت دوسطحی بهره میگیر که در گام نخست، از طریق مصاحبه با 25 متخصص حوزه سیاستگذاری آموزش، مدیریت، کارآفرینی و جغرافیا، ده مضمون کلیدی شناسایی شدهاند: تبادل آکادمیک، زیرساخت دیجیتال، عدالت آموزشی، دیپلماسی فرهنگی، تولید دانش منطقهای، هماهنگی نهادی، توسعه برنامه درسی مشترک، توانمندسازی اقتصادی، تأمین منابع، و چالشهای فرهنگی و زبانی. در مرحله دوم، با استفاده از تکنیک دیمتل، روابط علّی و معلولی میان مضامین تحلیل شد. یافتهها نشان داد که مضامینی چون زیرساخت دیجیتال (عددهای داخل پرانتز نشاندهنده اولویت بالای آنها در تحلیل دیمتل هستند) مانند زیرساخت دیجیتال (13.76)، دیپلماسی فرهنگی (13.58)، و توسعه برنامه درسی مشترک (13.30) در زمره عوامل علّی و پیشران قرار گرفتهاند. این اعداد نشاندهنده اهمیت و اولویت نسبی این مضامین در فرایندهای پیشنهادی تحقیق است. در حالی که مضامین دیگر مانند عدالت آموزشی (11.20)، تأمین منابع (13.15) و تولید دانش منطقهای (12.10) بیشتر نقش معلول و وابسته دارند. همچنین چالشهای فرهنگی و زبانی موانع مؤثر بر تعاملات دانشگاهی به شمار میروند، اما راهکارهایی نظیر تقویت زیرساخت دیجیتال (13.76)، آموزش آنلاین (13.82)، و انعقاد توافقنامههای چندجانبه میتوانند در کاهش اثرات آنها مؤثر باشند. نتایج پژوهش بر ضرورت نگاه سیستمی، آیندهنگر و علّیمحور در سیاستگذاری آموزشی ایران تأکید دارد و بر این مبنا، اولویتدهی به مؤلفههایی چون تبادل آکادمیک (12.14) و زیرساخت دیجیتال (13.76) نقش کلیدی در موفقیت همکاریهای علمی منطقهای خواهد داشت.