تجربه دانشجویان دانشگاه سمنان در عصر آموزش مجازی
نویسندگان
1 استادیار، گروه علم اطلاعات و دانششناسی، و مسئول آزمایشگاه تعامل انسان و اطلاعات، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
doi
10.22054/jks.2023.70304.1539چکیده
هدف پژوهش حاضر، ارائه تجربه دانشجویان دانشگاه سمنان در عصر آموزش مجازی است. بیماری کووید 19 زمینهساز استفاده گسترده از ظرفیتهای فضای مجازی و ابزارهای فناورانه در آموزش شد، اما آماده نبودن دانشجویان و کاربران فناوریهای اطلاعاتی، چالشهایی برای آنان به همراه داشته است. پژوهش حاضر بهعنوان یک پژوهش کیفی، به دنبال شناخت حداکثری تجربه دانشجویان دانشکده روانشناسی دانشگاه سمنان است که در مواجهه با فضای اطلاعاتی جدید تجربههایی مثبت یا منفی داشتهاند. برای گردآوری دادهها از مصاحبه نیمهساختار یافته استفاده شد. با کمک روشهای تحلیل دادههای کیفی در روش گراند تئوری و با بهرهگیری از نرمافزار مکس کیودا دادههای بهدستآمده مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت. هفتادودو مصاحبه تا زمان اشباع دادهها (مصاحبه پنجاه دوم به بعد) انجام شد. یافتهها نشان داد که با وجود چالشها و معایب گوناگون همچون ضعف و کندی اینترنت، مشکلات سختافزاری و نرمافزاری، دانشجویان دانشکده روانشناسی دانشگاه سمنان با توجه به مزایای آموزش مجازی از این نوع آموزش استقبال کردهاند. گرچه در خصوص آینده آموزش مجازی دیدگاههای متفاوتی بین دانشجویان حاضر در پژوهش حاضر وجود داشت؛ اما نکته جالبتوجه در یافتههای پژوهش حاضر این بود که با وجود اعلام تمایل به آموزش حضوری توسط افراد، تمایل به آموزش تلفیقی نیز در بین مصاحبهکنندگان پررنگ بود. مصاحبهکنندگان، آموزش مجازی با شرایط خاص را به آموزش حضوری صرف ترجیح میدادند. شرایطی که در آن مشکلات و چالشهای مرتبط با استفاده از آموزش مجازی به حداقل برسد. پژوهش حاضر، ازنظر جامعه پژوهش و روششناسی پژوهش دارای اصالت است. تاکنون هیچ پژوهشی در مورد تجربه آموزش مجازی دانشجویان دانشگاه سمنان انجام نگرفته است و پژوهش حاضر، اولین پژوهش از این نوع است.
