بررسی بیان ژن‌های P2RX7 و IL-18 در نمونه‌ی خون افراد مبتلا به بیماری گلومرولونفریت و مقایسه‌ی آن با افراد سالم

نویسندگان

1 گروه ژنتیک و بیوتکنولوژی، دانشکده علوم زیستی، واحد ورامین- پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین، ایران.

2 گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم زیستی، واحد ورامین- پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین، ایران.

3 گروه ژنتیک و بیوتکنولوژی، دانشکده علوم زیستی، واحد ورامین- پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین، ایران.

doi
چکیده

گلومرولونفریت یک بیماری التهابی کلیوی است که توسط پاسخ های ایمنی ایجاد می‌شوند. در بسیاری از بیماری‌های التهابی اینفلامازوم‌ها نقش اساسی دارند. در واقع اینفلامازوم‌ها بخشی از سیستم ایمنی حاوی رسپتورها و سنسورها هستند که از طریق فعال کردن کاسپاز 1 باعث القای التهاب می‌شوند. مسیر اینفلامازوم‌ NPLR3 یکی از مسیرهای پاسخ های ایمنی می‌باشد که ژن‌های P2RX7 و IL-18 به ترتیب نقش گیرنده غشایی و فاکتور التهابی را بر عهده‌دارند. هدف از این پژوهش بررسی میزان بیان دو ژن مذکور در خون بیماران مبتلا به گلومرولونفریت و مقایسه آن با افراد سالم بود. ازاین‌رو نمونه‌ی خون افراد در دو گروه که هر گروه شامل 28 نفر بودند، جمع‌آوری و پس از تخلیص RNA و سنتز cDNA بیان دو ژن P2RX7 و IL-18 دخیل در اینفلامازوم‌ با روش Real Time PCR مورد بررسی قرارگرفت. نتایج نشان دادند که بیان ژن P2RX7 در افراد مبتلا به بیماری به میزان 7/0 برابر نسبت به افراد شاهد کاهش‌یافته بود. در مقابل ژن IL-18 به میزان 5 برابر نسبت به افراد شاهد افزایش‌یافته بود. این پژوهش مشخص کرد که ژن IL-18 نقش حیاتی در پاسخ التهابی این بیماری دارد ولی احتمالاً مسیر سیگنالینگ این بیماری در مسیری جدا از P2RX7 می‌باشد.