تاثیر تنش شوری بر فعالیتهای فیزیولوژیک و آنتیاکسیدانی در دو لاین حساس و متحمل به شوری (NaCl) آفتابگردان روغنی (Helianthus annuus L.) در مرحله گیاهچهای
نویسندگان
1 عضو هیات علمی دانشگاه ارومیه
2 گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه
doi
چکیده
غلظت بالای نمک در آب و خاک یکی از عمدهترین عوامل محدود کننده رشد و تولید گیاهان در سراسر جهان است. در این پژوهش اثرات تنش شوری بر فعالیتهای فیزیولوژیک دو ژنوتیپ آفتابگردان روغنی در مرحله گیاهچهای بررسی شد. آزمایش بهصورت فاکتوریل بر پایه طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار اجرا شد. فاکتور اول ژنوتیپ در دو سطح: C64 و C68 و فاکتور دوم شوری در پنج سطح: صفر، 2، 4، 6 و 8 دسیزیمنس بر متر تنش شوری بود. نتایج تجزیه واریانس نشان داد برهمکنش ژنوتیپ × تنش شوری در رابطه با صفات پرولین، کلروفیل کل و گایاکول پراکسیداز معنیدار است. با افزایش سطح تنش، محتوی پرولین و مالون دیآلدئید افزایش یافتند. از طرفی فتوسنتز خالص و میزان کلروفیل کل کاهش پیدا کردند که این کاهش در ژنوتیپ حساس (C64) نسبت به ژنوتیپ متحمل (C86) بیشتر بود. همچنین، با افزایش سطح شوری، فعالیت آنزیم گایاکول پراکسیداز در ژنوتیپ متحمل بیشتر از ژنوتیپ حساس بود. بنابراین بر اساس نتایج این آزمایش، واکنش متفاوت ژنوتیپهای متحمل و حساس در مواجهه با تنش شوری در سطح مولکولی تایید میشود و بنابراین میتوان از ژنوتیپ C86 به عنوان ژنوتیپ متحمل به شوری در پروژههای تولید ارقام هیبرید متحمل به شوری استفاده نمود.