نگاهی به رهیافتهای همکاریجویانه در زمینه انرژی در منطقه سازمان همکاری شانگهای
نویسندگان
1 ـ استاد روابط بینالملل، مرکز مطالعات عالی بینالمللی، دانشگاه تهران، تهران
2 ـ استادیار روابط بینالملل، دانشکده مطالعات جهان، دانشگاه تهران، تهران
doi
چکیده
در سده بیستم، بویژه در دوران جنگ سرد، دو ایده ملیگرایی و بینالمللگرایی رقیبان اصلی در میان مکاتب فکری گوناگون در حوزه مطالعات بینالملل بودند. اما امروزه همگرایی جهانی میان دولتها و ملتها از دیدگاههای اقتصادی، فرهنگی و ارتباطی، جهانی شگفت را آفریده که در آن همگراییها بیش از گذشته شدهاند و منافع واحدهای سیاسی بیش از پیش در همکاری با یکدیگر تعریف شده است. برپایه این نظم نوین جهانی، مهمترین روندهای بینالمللی، دو رویکرد منطقهگرایی و جهانگرایی بهشمار میروند. پدیدار شدن رژیمهای منطقهگرایی کارآمد در اروپا و نیز در جنوب شرق آسیا، در حالی که آنان همچنان همبستگی خود را با روندهای جهانی حفظ کردهاند، الگوی مناسبی را برای دیگر مناطق جهان فراهم آوردهاند تا اتحادهای منطقهای را در چارچوبی جهانی، برسازند. در این نوشتار تلاش شده است تا یکی از موضوعات مهم در منطقه سازمان همکاری شانگهای – که کاوش و ترابری و فروش انرژی در این منطقه است – در چارچوب رهیافتهای منطقهگرایانه و جهانگرایانه بررسی شود. بر این پایه، چشمانداز همکاری در زمینه انرژی میان کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای و دیدگاه بازیگران توانمند در این منطقه درباره این همکاری ها، واکاوی خواهند شد. همچنین چالش ها و فرصتهای پیشروی تولیدکنندگان و مصرفکنندگان این کالای استراتژیک برای رسیدن به امنیت دسترسی به انرژی در این منطقه، بررسی خواهند شد.
