آسیبشناسی کتابهای آموزشی عروض مدارس و دانشگاهها
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پیام نور مرکز بوکان
doi
10.22099/jba.2022.44132.4256چکیده
در کتابهای آموزشی عروض مدارس و دانشگاههای کشور از سالهای بعد از انقلاب اسلامی تاکنون، روش خاصی حاکم بوده که با روش سنتی عروض متفاوت است. تقی وحیدیان کامیار و سیروس شمیسا، دو تن از مؤلفان این کتابهای آموزشی هستند که کتابهایشان در این سالها بیشترین نقش را در آموزش عروض در مدارس و دانشگاهها داشته است. هردوی این مؤلفان که روش آنها بسیار به هم نزدیک است، مدعی هستند که روششان علمی و نسبت به روش سنتی بسیار سادهتر و کارآمدتر است؛ اما چون این روش بهتنهایی قادر به تبیین همهی مسائل عروض نیست، ایشان مدعی هستند که این روش را هرجا که لازم بوده است، با روش سنتی تلفیق کردهاند. در این گفتار ما کتابهای آنها را با روش توصیفی- تحلیلی موردنقد و بررسی قرار داده و نشان دادهایم که هردوی این مؤلفان در تلفیق کردن روش علمی عروض با روش سنتی ناموفق بودهاند؛ بنابراین از تبیین و توضیح بسیاری از مسائل اساسی علم عروض عاجز ماندهاند و با راهحلهایی که ارائه دادهاند و روشی که در پیش گرفتهاند، نهتنها مباحث این دانش ادبی را برای دانشجویان و دانشآموزان آسانتر نکرده؛ بلکه آن را پیچیدهتر و دشوارتر کردهاند و عملاً عروضآموزان را به بیراهه کشانده و سرگردان کردهاند و مانع دستیابی ایشان به اصول و قواعد درست این دانش ادبی شدهاند.