ارتقاء مدیریت آبهای فرامرزی، راه پیشرو در خاورمیانه نمونه موردی: آبهای فرامرزی ایران و همسایگان
نویسندگان
1 ـ رئیس گروه مطالعات و برنامهریزی دفتر رودخانههای مرزی و منابع آب مشترک وزارت نیرو
2 ـ مدیرکل دفتر رودخانههای مرزی و منابع آب مشترک وزارت نیرو
doi
چکیده
تمدنهای بشری در کنار منابع آب مانند رودخانهها شکل گرفته و توسعه یافتهاند. تمدن باستانی بینالنهرین در کنار رودخانههای دجله و فرات، تمدن مصر در کنار رود نیل، تمدن هند در کنار رود سند و تمدن شهر سوخته در کنار رودخانه هیرمند و دریاچههای تالاب فرامرزی هامون نمونههایی از تمدنهای فوقالذکر میباشند. از جمله دلایل نابودی تمدنهای باستانی ناشی از وقوع جنگها، بلایا و شیوع بیماریهای خطرناک، خشکسالی و کاهش دسترسی به منابع آب بوده است. امروزه با توجه به نابودی امپراطوریها و نظامهای سلطنتی قدیمی و تشکیل کشورهای کوچک و بزرگ، مرزهای جدید تثبیت شده و منابع آب شیرین رودخانههای فرامرزی اهمیت بیشتری یافتهاند و چالشها و تنشهایی بین کشورها برای دسترسی به منابع آب شیرین رخ داده است، حتی در مواردی در قرن بیستم، منازعات مرزی هم رخ داده است. براساس مطالب فوق، ملاحظات دولتها و اقدامات کشورها به سمت و سوی تهیه روشهای جدید مدیریت منابع آب بویژه براساس اصول مدیریت جامع و یکپارچه منابع آب (IWRM) سوق یافته است. همچنین بهمنظور کاهش تنشها و منازعات و اجتناب از چالشهای جدید، معاهدات مرزی بر مبنای قوانین بینالمللی، سوابق تاریخی حقوق آب و لزوم حفظ روابط دوستانه بین کشورها برای دستیابی به راهکارهای منحصر بهفرد و مناسبتر، تهیه و تدوین میگردد. ایران و کشورهای همسایه آن حوضههای آبریز فرامرزی مشترک بسیاری دارند، مانند: حوضه آبریز رودخانه فرامرزی ارس (بین ایران، ترکیه، ارمنستان و آذربایجان)، اترک (بین ایران و ترکمنستان)، اروند (شطالعرب، بین ایران و عراق)، هیرمند و هریرود (بین ایران و افغانستان) و سایر رودخانههای مرزی مشترک. در این مقاله پس از بررسی کوتاهی از وضعیت آبهای فرامرزی در دنیا و خاورمیانه، تجارب و سوابق مدیریت منابع آب فرامرزی بین ایران و کشورهای همسایه، سوابق معاهدات آبهای مرزی، ویژگیهای معاهدات مذکور و نیز نتایج مذاکرات و اقدامات انجام شده بین ایران و همسایگان با استفاده از معاهدات و پروتکلهای مربوط به رودخانههای مرزی و منابع آب مشترک ارائه شده است. همچنین به نمونههای همکاریهای مشترک موفق، و نیز مشکلات موجود اشاره شده و به اهمیت و ضرورت رویکرد به مدیریت جامع منابع آب (IWRM) بین کشورهای همسایه، به منظور افزایش بهرهوری از منابع مشترک و کاهش تنشهای فیمابین پرداخته شده است.