ارزیابی اثر فرایندهای مدیریت دانش در فعالیتهای دیپلماسی دفاعی جمهوری اسلامی ایران
نویسندگان
1
2
3
4
doi
چکیده
مدیریت دانش، روشی برای بهبود عملکرد، بهرهوری، کارآمدی، تسهیم و استفاده از اطلاعات درون سازمان و ابزاری برای تصمیمگیری بهینه در سازمانهاست. در این پژوهش محققین در پی آن هستند که اثر فرایندهای مدیریت دانش را بر فعالیتهای دیپلماسی دفاعی ارزیابی نمایند. اهمیت این پژوهش از آنجاست که کاهش هزینهها را در سازمانهای دفاعی در پی دارد و موجب خلق مزیتی پایدار و رقابتی و نوآورتر شدن آنها میگردد. بهرهگیری از فرایندهای مدیریت دانش در فعالیتهای دیپلماسی دفاعی به مسئولین و کارگزاران این امکان را میدهد که بر اساس نظریههای مدیریت دانش از جمله مدل استیو هالس همواره در جستجوی دانش جدید و حذف دانش مازاد باشند. ارزیابی حاصله حاکی از آن است که فرایندهای مدیریت دانش در تحقق اهداف دیپلماسی دفاعی (مهندسی محیط امنیتی، کسب منافع اقتصادی، دستیابی به تجهیزات دفاعی مورد نیاز، ثباتسازی و کنترل تسلیحات) و نتایج دیپلماسی دفاعی (تهدیدزدایی، امنیتزایی و بازدارندگی) اثر قابل توجه دارد