بررسی تنوع ژنتیکی ژنوتیپ های گونه مریم نخودی (Teucrium polium) در غرب ایران با استفاده از نشانگر مولکولی SCoT

نویسندگان

1 عضو هیات علمی دانشگاه پیام نور

2 عضو هیات علمی/ دانشگاه پیام نور

3 عضو هیات عملی گروه زیست شناسی دانشگاه پیام نور

4 مدرس گروه کشاورزی دانشگاه پیام نور

doi
چکیده

مریم نخودی (L. Teucrium polium) از قدیمی‌ترین گیاهان دارویی می‌باشد که در طب سنتی کاربرد فراوان دارد. جهت تعیین میزان تنوع ژنتیکی بین ژنوتیپ‌های مختلف مریم نخودی 17 ژنوتیپ‌ از این گونه با استفاده از 15 آغازگر SCoT مورد بررسی قرار گرفت که 11 آغازگر دارای باندهای قابل امتیاز‌دهی بودند. آغازگرهای SCoT در مجموع توانستند 48 باند چند شکل تولید کنند. میانگین تعداد باند تولید شده توسط هر آغازگر برای 17 ژنوتیپ برابر 82/2 بود. آغازگرهای SC20، SC21 و SC59 با 6 باند بیشترین تعداد و آغازگر SC15 با 2 باند کمترین تعداد باند را تکثیر نمود. میانگین درصد چند شکلی (PPB%)، محتوای اطلاعات چند شکلی (PIC)، شاخص نشانگری (MI)، شاخص نسبت چندگانه موثر (EMR) و شاخص تفکیک (RP) در بین آغازگرهای مورد بررسی به ترتیب برابر 485/۹۸، 361/۰، 525/۱ و 197/۴ بود. در حالت کلی و بر اساس تمام شاخص‌ها، مناسب‌ترین آغازگر‌ها برای بررسی گونه مریم نخودی، آغازگرهای SC59 و SC11 تعیین شد. بیشترین تشابه را ژنوتیپ‌های (گیلان غرب2) با (ثلاث2) (732/0) و کمترین تشابه را ژنوتیپ (نفت شهر) با ژنوتیپ‌های (گیلان غرب1) و (گیلان غرب2) (10/0) داشت. گروه‌بندی حاصل از تجزیه کلاستر نشان داد که ژنوتیپ‌ها در 2 گروه قرار گرفته که نتایج حاصل از گروه‌بندی با استفاده از تجزیه واریانس مولکولی (AMOVA) و تجزیه به مؤلفه‌های اصلی (PCoA) تایید گردید.