بررسی تنبلی اجتماعی در بین دانشجویان بر حسب مقولاتی نظیر؛ آموزش الکترونیک، اتلاف هزینه و هراس اجتماعی

نویسندگان

1 گروه آمار، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

2 استادیار گروه جامعه شناسی ، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

3 گروه اقتصاد، واحد مسجد سلیمان، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

4 دکتری جامعه شناسی و پژوهشگر حوزه اعتیاد ستاد مبارزه با مواد مخدر

doi
10.22034/scm.2025.459146.1764
چکیده

در زمان بیماری همه گیر کووید 19، نقش آموزش الکترونیک مهم است. با این تکنولوژی، همه فعالیت ها خصوصا فعالیت های آموزشی می توانند تداوم داشته باشند. پژوهش حاضر به دنبال این بررسی است که آموزش الکترونیک، اتلاف وقت و هراس اجتماعی چقدر باعث انزوای اجتماعی می شود و به چه میزانی بر تنبلی اجتماعی دانشجویان تاثیر گذار است. بخاطر شیوع بیماری کرونا، پرسشنامه بصورت آنلاین و با استفاده از بستر الکترونیکی گوگل فرم بین 540 دانشجو توزیع گردید. داده ها از یک نمونه آماری دانشجویان دانشگاه پیام نور استان خوزستان جمع آوری گردید. در این راستا پاسخگویان معیارهای زیر را داشته اند: حداقل دانشجوی ترم 4 مقطع کارشناسی و بالاتر و حداقل دارای 20 سال سن. با این معیارها 385 نمونه بدست آمد. متغیر وابسته تنبلی اجتماعی دانشجویان و متغیرهای مستقل شامل، آموزش الکترونیک، اتلاف وقت و هراس اجتماعی و متغیر مداخله گر انزوای اجتماعی است. این پژوهش از طریق مدل معادلات ساختاری با رویکرد مبتنی بر واریانس ترکیبی انجام شد. نتایج پژوهش نشان داد آموزش الکترونیک، اتلاف وقت، فوبیای اجتماعی و انزوای اجتماعی در مجموع تأثیر مثبت و معنی داری بر انزوای اجتماعی دانشجویان دارند. با این حال، متغیر اتلاف وقت تأثیر مثبت یا مستقیمی بر تنبلی اجتماعی دانشجویان ندارد. بنابراین، نتایج پژوهش می تواند به عنوان پایه ای برای طراحی استراتژی های مقابله ای برای کاهش تنبلی اجتماعی دانشجویان در یک فضای علمی جهت میل به ترقی، موثر باشد.