تبیین ادعاهای امارات متحده عربی نسبت به جزایر سه‌گانه ایرانی از سال 1992 میلادی

نویسندگان

1 ـ دانشیار جغرافیای سیاسی، دانشگاه تربیت مدرس

2 ـ کارشناس ارشد جغرافیای سیاسی، دانشگاه تربیت مدرس

3 ـ دانشیار جغرافیای سیاسی، دانشگاه تربیت مدرس

doi
چکیده

امارات متحده عربی در دوم دسامبر 1971میلادی، پس از خروج نیروهای بریتانیا از خلیج فارس با ابتکار بریتانیا و موافقت کشورهای منطقه استقلال یافت. این کشور 21 سال پس از شکل‌گیری‌اش (1971- 1992م)، یعنی از سال 1992 میلادی، ادعای مالکیت بر سه جزیره ایرانی ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک را محور تقابل در سیاست خارجی خود در مقابل جمهوری اسلامی ایران قرار داد. علی‌رغم حاکمیت و مالکیت ایران بر این جزایر و اثبات آن با توجه به اسناد و مدارک معتبر در مجامع مختلف داخلی و بین‌المللی، باز شاهد اهداف پنهان امارات متحده عربی در این خصوص می‌باشیم. اهداف پنهان امارات عربی در قالب این پرسش که علل ادعاهای امارات متحده عربی نسبت به جزایر تنب و ابوموسی از سال 1992م، چیست؟ در این پژوهش مورد بررسی قرار می‌گیرد.روش این پژوهش توصیفی- تحلیلی و اسنادی از نوع پیمایشی و ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه و مصاحبه و منابع کتابخانه‌ای معتبر است. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده‌ها به‌وسیله نرم افزار SPSS  نشان داد که فرایند کشورسازی و ملت‌سازی در هر کشور تازه تأسیس نیاز مبرمی به احساس ملیت یکپارچه و هویت ملی مستحکم دارد، به‌نظر می‌رسد این امر مهم برای کشور امارات متحده عربی از اساسی‌ترین دغدغه‌ها بوده است و ادعا نسبت به جزایر ایرانی، این تنها کشور غیرعربی خلیج فارس؛ می‌توانست این خواسته آنان را بر آورده سازد. بنابراین، فدراسیون امارات متحده عربی با این ادعاها به‌دنبال کشورسازی- ملت‌سازی است و همچنین می‌خواهد در برابر ایران یک پیروزی سیاسی بزرگ حاصل کند و اعتبار و نفوذ سیاسی خود را در منطقه و جهان بالا ببرد.