فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

بتاگلوکان هموپلیمر خطی از واحد های دی گلوکز است که با پیوندهای بتاگلیکوزیدی به یکدیگر متصل شده اند. این ترکیب یکی از اجزاء اصلی تشکیل دهنده غلاتی مانند جو، یولاف و گندم است. آنزیم‌های بتاگلوکاناز این پلیمر را با شکستن اتصالات بتاگلیکوزیدی، به اجزاء سازنده آن تجزیه می کنند. هدف از این مطالعه بیان ژن لیکیناز در باکتری و تولید آنزیم نو ترکیب به عنوان مکمل غذایی برای طیور است. این امر امکان جایگزینی جو بجای ذرت در جیره غذایی طیور را فراهم می‌سازد. در این تحقیق ژن کدکننده آنزیم بتا1و3 – 1و4گلوکاناز باکتری گرمادوست Clostridium thermocellum در وکتور بیانی pET22b(+) و باکتری E.Coli سویه BL21 کلون گردید. بیان ژن آنزیم بتاگلوکاناز در باکتری بیانیBL21 پس از القای بیان توسط (IPTG 0.1 mM) بااستفاده از تکنیک SDS-PAGE مورد تایید گرفت. همچنین به منظور سنجش میزان فعالیت آنزیمی پروتئین نوترکیب از تست کاهش قند و بررسی میزان هضم گلوکان جو استفاده گردید. جهت تایید شرایط بهینه به منظور تولید پروتئین نوترکیب، تیمار‌های مختلف دما، زمان و pH بر محیط رشد باکتری مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که دمای بهینه فعالیت آنزیم 55 درجه سانتی‌گراد است و حداکثر فعالیت آنزیمی در مدت زمان4 ساعت پس از القا و pH=8 بدست آمد. استفاده از جو درجیره غذایی طیور معمولا مقرون به صرفه است. اما وجود مقادیر قابل توجهی از بتاگلوکان‌ها درجو به کارگیری این دانه را با مشکل مواجه ساخته است. تولید و تایید اثر این آنزیم بر هضم گلوکان جو استفاده آن را در تهیه‌ی غذای طیور ممکن می‌سازد.