تجزیه و تحلیل سازگاری کشورهای آسیای جنوبی؛ مطالعهای در جغرافیای سیاسی
نویسندگان
1 - دانشیار جغرافیا، دانشگاه پتنا، ایالت بیهار، هندوستان
doi
چکیده
به لحاظ سیاسی کشور زمانی ماندگار است که سرزمین و انسانهای ساکن در آن بهگونهای سازماندهی شوند که بهعنوان یک واحد مشخص بهواسطه علت وجودی خود مجزا و قابل تشخص باشند، علت وجودی کشور توجیهکننده ادغام و ترکیب مناطق مختلف یک کشور با هم میباشد و دلیلی برای تداوم بقای کشور است. سازگاری، معیار سنجش مؤثری که کشور میتواند با آن در راستای مقاصد و اهداف خود که در راستای علت وجودی آن ایجاد شده است، حرکت کند. برای بهوجود آمدن کشور، باید مجموعهای از اهداف که توان ایجاد وفاداری شهروندان یا اشتراک آنها را داشته باشند، فرموله شوند و از اهداف فرموله شده سایر کشورها باید متفاوت باشند. چنین بیانهای دسته جمعی(علت وجودی) از اهداف مشترک است که ساکنان یک کشور به حفظ کشور خود و تشخیص آن از سایرین ملزم میشوند. علت وجودی بهلحاظ ژئوپلیتیکی سازماندهیکننده کشور در مقابل نیروهای گریزنده از مرکز است که برای تجزیه کشور فعال شده و کشور را به سمت فروپاشی سوق میدهند. مقاله حاضر با هدف مطالعه میزان سازگاری سیاسی کشورهای آسیای جنوبی متشکل از هند، پاکستان، بنگلادش، نپال، بوتان، سیکیم و سریلانکا از نظر میزان تحقق علت وجودی در زمینه جغرافیای سیاسی و چارچوب سازگاری تدوین شده است. .